Ἡ ἀναγγελία τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου ἔγινε δεκτὴ μὲ ἐνθουσιώδεις κριτικές, καθὼς εἶναι ὁ πρῶτος, μετὰ ἀπὸ πολλὲς δεκαετίες ποὺ ἐπιχειρεῖ τὸν ἐκσυγχρονισμὸ τῶν ἀπαρχαιωμένων ὑποδομῶν τῆς ἀμερικανικῆς οἱκονομίας· τὸ ὕψος του ἀνέρχεται σὲ τέσσερα τρις δολλάρια, ἀλλὰ ἀπομένουν τρία πράγματα, ἡ ἔγκρισή του ἀπ’ τὸ Κογκρέσσο, ποὺ μᾶλλον ἀργεῖ, ἡ κατάστρωση τῶν λεπτομερειῶν ἀπ’ τὶς κεντρικὲς ἀρχὲς καὶ ὁ συντονισμός τους μὲ τὶς διάφορες πολιτεῖες, ποὺ ἤδη ἐμφανίσθηκαν οἱ πρῶτες διαφωνίες, ἂν καὶ θεωροῦνται ἀναμενόμενες σὲ ὁμοσπονδιακὸ κράτος. Τὸ πρόβλημα ἐντοπίζεται στὶς ἀντιδράσεις τῶν πολυεθνικῶν, στὶς ὁποῖες ἐπιβάλλεται σοβαρὴ φορολογία, θὰ συμφωνήσουν ἢ θὰ τραβήξουν γιὰ τὸ ἐξωτερικό; οἱ καθυστερήσεις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν σὲ θέματα ὑποδομῶν εἶναι τεράστιες κι ἀπαιτεῖται, ἐκτὸς τοῦ προγράμματος, καὶ ἡ καλλιέργεια συμμετοχῆς καὶ ἐνθουσιασμοῦ ὅλων τῶν Ἀμερικανῶν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν φάνηκε ἀκόμη. Ἴσως ἐμφανισθεῖ στὴν πορεία τῆς ἐφαρμογῆς του…