Τὸ ἄνοιγμα τῆς ἀγορᾶς, ἔστω καὶ μερικῶς, ἔγινε δεκτὸ μὲ ἄσθημα ἀνακουφίσεως καὶ αἰσιοδοξίας ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό· στὴν ἀγορά, στοὺς δρόμους εἶναι αἰσθητὸ τὸ λακωνικὸ καὶ ἤρεμο ὕφος ὅλων σχεδόν, ἀλλὰ μὲ ἔκδηλη ἀποφασιστικότητα, γιὰ σύντομη ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας. Φυσικά, αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης του πρὸς τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη καὶ τὴν κυβέρνηση, παρὰ τὶς ὅσες ἀδυναμίες στὴν διετῆ θητεία της· τὰ ἐγκώμια ἀπ’ τοὺς συμμετέχοντες τοῦ Οἰκονομικοῦ Φόρουμ τῶν Δελφῶν κατεγράφησαν ἀπ’ τὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ ἐθεωρήθησαν ὡς εὐθεῖα ἀπάντηση στὶς ἀντιπολτευτικὲς κορῶνες. Σὲ ὅλους θυμίζουν τὴν στάση μας στὰ προηγηθέντα ἐθνικὰ θέματα, κατὰ τὴν ἐπιχειρηθεῖσα πέρυσι βάρβαρη τουρκικὴ προσπάθεια εἰσβολῆς στὸν Ἔβρο, μὲ αἰχμὴ τοῦ δόρατος τοὺς μετανάστες, ὁ λαὸς πρόβαλε τὴν ἐθνικὴ συνοχὴ καὶ τόλμη, ὅπως ἔγινε καὶ στὸ Ἀνατολικὸ Αἰγαῖο καὶ Μεσόγειο. Οἱ κρωγμοὶ τῶν τουρκολάγνων καθηγητάδων καὶ τῶν φραγκοδούλων θεωρητικῶν καὶ μὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως οὔτε κἂν κατεγράφησαν ἀπ’ τὸν κόσμο· στὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας ὑπήρξε ἀξιοσημείωτη διαφορά. Πολλοὶ ἠλικιωμένοι παρασύρθηκαν ἀπ’ τὴν σοσιαλιστοκομμουνιστικὴ προπαγάνδα, γιὰ στέρηση τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν! καὶ ἀρνήθηκαν τὸν ἐμβολιασμό, μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ ἐξ αὐτῶν νὰ γεμίζουν τὶς ΜΕΘ· ἐπίσης ἡ κινητοποίηση μερικῶν ἑκατοντάδων νεαρῶν σὲ διαδηλώσεις καὶ νυκτερινὰ ξεφαντώματα, μαζὶ μὲ τοὺς ὑπερατλαντικῶν διακλαδώσεων παρακρατικοὺς μηχανισμούς, συνέβαλαν ἀρκετὰ στὴν παράταση τοῦ λοιμοῦ.
Ἀπέναντί τους ὅμως βρίσκεται ὁλόκληρος ὁ ἑλληνικὸς λαός, νευρώδης καὶ ἄγρυπνος, καθὼς περίμενε δεκαπέντε μῆνες τὸ ἄνοιγμα τῆς ἀγορᾶς· ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ψηχολογία, οἰωνοὶ εὐνοϊκοὶ συμπληρώνουν τὴν ἐπάρκεια ρευστότητος πρὸς κάθε ἐπαγγελματία καὶ μάλιστα μὲ ὅρους ἀδιανόητους ἄλλοτε, ἐπειδὴ τὸ μεγαλύτερο μέρος τους δίδεται δωρεάν. Τρία τὰ ἐφόδια τῶν ἐπιχειρηματιῶν, μικρομεσαίων καὶ μεγαλύτερων, ἐπειδὴ αὐτοὶ θὰ δώσουν τὴν πρώτη καὶ ἀποφασιστικὴ ὤθηση στὴν ἀνάκαμψη· πρῶτον, τὸ εὐνοϊκὸ κλίμα, ὅπως ἐπιβεβαιώνεται ἀπ’ τὰ ἐγκώμια τῶν Εὐρωπαίων καὶ ἄλλων σχολιαστῶν· δεύτερον, ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ἀγορῶν, μὲ τὰ μεσοβραχυπρόθεσμα ἐπιτόκια τῶν ὁμολόγων μας ἀρνητικά· τρίτον, ἡ ἀναδιοργάνωση τοῦ κράτους, μὲ τὴν ψηφιοποίησή του καὶ τὴν ἁπλοποίηση τῶν σχέσεών του μὲ τὸν πολίτη. Καθιστάμεθα πλέον, ἀπὸ ἀποδιοπομπαῖος τράγος σὲ πολύφρενη νύφη τῶν μεγάλων ἐπενδυτῶν· ἡ ἀξιοποίηση τοῦ ἐπιστημονικοῦ μας δυναμικοῦ εἶναι ὁ τέταρτος παράγων, ἐπειδὴ τὰ Ἑλληνόπουλα πρωταγωνιστοῦν στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία κι εἶναι περιζήτητα ἀπ’ ὅλες τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες περισσότερο τώρα ἀπὸ πρίν. Διαπιστώνουν οἱ ἑταιρεῖες, ὅτι ἡ δημιουργικότης τῶν παιδιῶν μας εἶναι πολλαπλάσια σὲ ἐκθετικὸ βαθμό, ὅταν ζοῦν καὶ ἐργάζονται στὴν Ἑλλάδα· ἀναγνωρίζουν τὸν ρόλο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης οἱ ξένοι, μὲ τὴν ζωντανὴ ἔκφραση τοῦ πολυτονικοῦ, ἐνῶ ὁ ἐθνικὸς γλωσσολόγος τὸ καταργεῖ, τόσα ἑλληνικὰ ξέρει αὐτός!
Οἱ προκλήσεις τῆς ψηφιακῆς ἐποχῆς εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνουν κατανοητές, σὲ ὅλη τους τὴν διάσταση, ἀπ’ ὅσους σκέπτονται μὲ τὴν βιομηχανικὴ λογική, δηλαδὴ μὲ τὴν ὀρθολογιστικὴ σκέψη· οἱ ὅροι τῆς λογικῆς ἐκείνης εἶναι μονοσήμαντοι καὶ γραμμικῆς διαστάσεως, κατὰ τὴν τυπικὴ λογικὴ τοῦ δυτικοῦ κόσμου, ἡ ρήση ὅλων τους εἶναι αὐστηρὴ καὶ προκαθορισμένη, ὅπως ἡ ὑπακοὴ στὸν λόγο τοῦ θεοῦ ἢ τῆς ἰδεολογίας, μὲ μία καὶ μόνο λύση. Οἱ ὅροι τῆς ψηφιακῆς λογικῆς εἶναι πολυσήμαντοι, ἀφήνουν στὸ ἄτομο, ἐπιστήμονα ἢ ἐργαζόμενο, τὴν τελικὴ ἀποφαση· ὅπως οἱ χρησμοὶ τῆς Πυθίας, ὁ λόγος τῶν θεῶν τῶν Ἑλλήνων, προσέφεραν δύο ἢ καὶ περισσότερες ἐναλλακτικὲς λύσεις καὶ ὁ πιστὸς ἐπέλεγε ὁ ἴδιος κι ἀναλάμβανε καὶ τὴν εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς του· ὅσοι ἀνάγουν τὶς ρίζες τους στὴν προτεσταντικὴ καὶ καλβινιστικὴ παράδοση, ὅπως οἱ ἀγγλοσαξωνικοὶ λαοί, μὲ τὴν ἀπολύτως δεσμευτικὴ ἠθική τους, δυσκολεύονται ἢ καὶ ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιληφθοῦν τὶς συνθῆκες τῆς ψηφιακῆς ζωῆς. Σὲ χειρότερη κατάσταση βρίσκονται, ὅσοι ἔχουν ὑποταχθεῖ ἑκουσίως στὴν ἀγγλοσαξωνικὴ λογική· αὐτοὶ εἶναι διπλᾶ δοῦλοι, πρῶτον, σὲ κάτι ξένο κι ἄσχετο μὲ τὸν ἑλληνικὸ τρόπο ζωῆς, καὶ δεύτερον, ἐπιχειροῦν τὴν ἀπομίμηση τοῦ ξένου δουλικοῦ, μὲ δύο φορὲς ὑποτακτικὴ σκέψη. Φάνηκε αὐτό, στὴν πρωτοτυπία τοῦ Ναπολεοντίσκου τοῦ νὰ ἀνακαλύψει νέο συγγραφέα τῆς συγκρούσεως δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς. Ὁ ἴδιος εἶναι ὀλιγόνους καὶ τὸ προβάλλει…