Ἡ κηδεία τῆς Καρολίνας καὶ τὸ μνημόσυνο τοῦ Γιώργου Καραϊβὰζ προκάλεσαν ρίγη συγκινήσεως σὲ ὅλους μας· ἡ ὠμὴ καὶ ἀνεξέλεγκτη βία ἔκοψε τὴν ζωὴ δύο νέων ἀνθρώπων. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὴν δεκαετία τῶν μνημονίων εἶχε ἐπιδεχθεῖ ἀπὸ διάφορες κυβερνήσεις, κυρίως σοσιαλατλαντικῆς ἀποχρώσεως, ὑπερβολικὴ ἀνοχὴ πρὸς τὶς ὀργανωμένες ὁμάδες βίας, ὅπως στὰ Ἐξάρχεια καὶ στὰ Πανεπιστήμια, ἀλλὰ καὶ στὶς δυτικὲς συνοικίες, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀποθράσυνση τῶν Ρομά. Εἶναι πασίγνωστα καὶ δὲν χρειάζεται ἐπανάληψή τους, καθὼς τὰ ἔχουμε ὑποστεῖ στὰ Δεκεμβριανὰ τοῦ 2008 καὶ ἄλλα, μὲ τὴν ἀνοχὴ μερικῶν κορυφαίων ὑπουργῶν τότε· ἑπομένως, ὁ στόχος πρέπει νὰ ἑστιάζεται στὰ κέντρα παραεξουσίας, γνωστὰ ἀπ’ τὴν πρώτη σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση…