Τὸ σημερινὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο καλεῖται ἐπιδεῖξαι πυγμὴ σὲ δύο κυρίως θέματα· πρῶτο, στὴν ἀνάγκη συμμορφώσεως τοῦ Ἀλεξάνδρου Λουκασσένκο πρὸς τὴν διεθνῆ νομιμότητα καὶ στὴν ἄμεση ἀπελευθέρωση τοῦ συλληφθέντος στὴν ἀεροπειρατεία δημοσιογράφου. Δὲν θεωρεῖται εὔκολη ἡ συμμόρφωση, καθὼς τρίζει τὸ καθεστώς του, ἀλλὰ τὸ Κρεμλίνο δὲν ἔσπευσε σὲ στήριξή του, παρὰ τηρεῖ προσεκτικὴ οὐδετερότητα· ἡ Ρωσία ἐνδιαφέρεται περισσότερο, γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς μετατροπῆς τῆς Λευκορωσίας σὲ φιλοδυτικὸ καθεστώς, παρὰ στὴν διατήρηση τοῦ σημερινοῦ αὐταρχικοῦ. Δεύτερο, στὴν ἄμεση ἐφαρμογὴ τοῦ Προγράμματος Ἀναπτύξεως, ἔστω καὶ σταδιακά, ἀπὸ ὅσες κυβερνήσεις ἔχουν ὑποβάλει ἕτοιμα σχέδια χρηματοδοτήσεως, ὅπως καὶ στὴν ἔγκαιρη χρησιμοποίηση τοῦ Πιστοποιητικοῦ Ἐμβολιασμοῦ, γιὰ τὰ ταξείδια τῶν Εὐρωπαίων· σὲ ἀμφότερα ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕτοιμη κι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει τὴν ἄνεση πιέσεων πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτή. Δὲν εἴμαστε πλέον ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς Εὐρώπης, παρὰ ἔχουμε γίνει ἀναγνωρισμένο πρότυπο πρὸς μίμησιν…