Ἡ οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἄρχισε, μὲ διοχέτευση στὴν ἀγορὰ δύο τρις δολλαρίων, κι ἕνα ἀκολουθεῖν· ἡ ἀγορὰ θερμαίνεται, ὁπότε ὁ φόβος ὑπερθερμάνσεως καραδοκεῖ, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει σχέδιο ἀναδιαρθρώσεως τῆς παραγωγῆς, ὅπως ἐνισχύσεως παραγωγικῶν ἐπενδύσεων, βιομηχανίας κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν καὶ εὐρείας ἐφαρμογῆς τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας καὶ τῆς πρασίνου ἐνεργείας. Ἤδη, καὶ σύμβουλοι τοῦ Τζὸ Μπάιντεν ἔχουν ἐπισημάνει τὶς ἀδυναμίες αὐτές, ἀλλὰ οἱ ἀντιδράσεις τοῦ Λευκοῦ Οἴκου εἶναι ἀργές· τὰ κύρια προβλήματα τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας εἶναι δύο, οἱ ἀπαρχαιωμένες ὑποδομές, δρόμοι, λιμάνια, ἀεροδρόμια, σιδηρόδρομοι καὶ ἡ ἐγκατάλειψη ἐπὶ εἰκοσαετία τουλάχιστον τῆς βαρειᾶς βιομηχανίας καὶ παραγωγῆς διαρκῶν παραγωγικῶν ἀγαθῶν· αὐτὰ εἰσάγονται ἀπ’ τὴν Κίνα, ὅπως ἀπέδειξε ἡ διεύρυνση τοῦ ἐμπορικοῦ ἐλλείμματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ μὲ τὴν Εὐρώπη· οἱ πιστώσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης διοχετεύονται στὴν ζήτηση καὶ τὸ πρόγραμμα Ἀναπτύξεως στὴν ἀναδιάρθρωση τῆς παραγωγῆς, ψηφιακὴ ὀργάνωση καὶ πράσινη οἰκονομία.