Ἡ κατασκοπία τῶν Εὐρωπαίων ἡγετῶν, πρὸ δεκαετίας περίπου, ἐπανῆλθε στὴν ἐπιφάνεια, μὲ τὴν δημοσίευση στοιχείων, ὅτι οἱ δανέζικες μυστικὲς ὑπηρεσίες εἶχαν συμμετάσχει, μὲ τὶς ἀμερικανικές, στὴν παρακολούθηση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ καὶ ἄλλων ἡγετῶν, ὅπως τοῦ Νικολὰ Σαρκοζύ· ὁ τότε Ἀμερικανὸς πρόεδρος, Μπάρακ Ὀμπάμα, εἶχε ζητήσει δημόσια συγνώμην καὶ εἶχε ὑποσχεθεῖ, ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθεῖ. Οἱ Εὐρωπαῖοι δὲν εἶχαν πεισθεῖ καὶ πολύ, ἐνῶ μὲ τὸν διάδοχό του ἦταν κοινὴ πεποίθηση, ὅτι εἶχε ἐπαναληφθεῖ τὸ ἔργο. Τὸ πρόβλημα προσλαμβάνει εὐρύτερες διαστάσεις, καθὼς οἱ ἀποκαλύψεις γίνονται τὴν παραμονὴ τῆς συνόδου Κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ, τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα, μὲ τὸν Τζὸ Μπάιντεν, ἐμφανιζόμενο διαλλακτικὸ καὶ συζητήσιμο, ἀλλὰ μὲ κύρια ἀπαίτησή του τὴν σύσταση ἑνιαίου δυτικοῦ μετώπου ἀπέναντι στὶς Κίνα καὶ Ρωσία· καὶ ἐντελῶς τυχαῖα νὰ εἶναι ἡ ἀποκάλυψη, ἂν καὶ ἐλάχιστοι τὸ πιστεύουν, παρεμβαίνει πλέον θέμα δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ ὅλων.