Ὁ Γερμανὸς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ὑπέβαλε πρόταση στὸν πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, γιὰ τὴν κατάργηση ἢ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ δικαιώματος ἀρνησικυρίας ἀπὸ κάθε μέλος της· σὲ σοβαρὰ διεθνῆ θέματα, ποὺ εἶναι καὶ τῶν ἐθνικῶν τῶν μελῶν, ἡ ὁμοφωνία εἶναι ἀπαραίτητη. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι μία χώρα, γιὰ λόγους ἐθνικοὺς ποὺ δὲν τοὺς ἀποδέχονται οἱ ἄλλοι ἑταῖροι, ἐμποδίζει τὴν λήψη ἀποφάσεως, ἔστω κι ἂν κάποιοι ἐξ αὐτῶν, τὴν θεωροῦν ἄκρως ἐπείγουσα· φυσικά, ὑπάρχει καὶ τὴν περίπτωση ἑνὸς πρωθυπουργοῦ, γιὰ μικροπολιτικοὺς καθαρὰ λόγους νὰ διαφωνεῖ, ὁπότε στὴν πράξη, διακόπτει τὴν λειτουργία ὁλοκλήρου τῆς Ἑνώσεως, ἢ ἀκόμη χειρότερα κάποιου δοτοῦ ἀπὸ τρίτες δυνάμεις, μὲ ἰδιοτελεῖς καθαρὰ σκοπούς. Ἡ σύγκλιση τῶν ἀπόψεων δὲν φαίνεται ἀρκετὰ εὔκολη, καθὼς πολλὲς χῶρες ἔχουν παράπονα ἀπ’ τὸ Βερολίνο, γιὰ μεροληπτικὴ στάση σὲ πολλὰ θέματα· οἱ διαβουλεύσεις προβλέπτονται δύσκολες καὶ χρονοβόρες, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται ἄλλη διεθνῆ φωνὴ τῆς Εὐρώπης.