Ἡ ἀντιπαράθεση, γιὰ τὸ ἐργασιακὸ νομοσχέδιο, συνεχίσθηκε χθὲς στὴν Βουλή, σὲ ὀξύτατο τόνο, καὶ ὁλοκληρώνεται σήμερα ἡ συζήτηση, μὲ πρόταση ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἀπ’ τὴν κυβέρνηση καὶ ἀντισυνταγματικότητος ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ δὲν ἀποκλείεται νὰ λάβουν τὸν λόγο, ὁ πρωθυπουργὸς καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων· ἤδη, τὰ συνδικάτα ἔχουν προκηρύξει γιὰ σήμερα πανελλαδικὲς ἀπεργίες καὶ διαδηλώσεις στὴν πρωτεύουσα καὶ ἄλλες πόλεις. Τὸ ζητούμενο εἶναι ἕνα, θὰ σημειωθεῖ προσέλευση τοῦ κόσμου στοὺς δρόμους, ἢ θὰ ἐπαναληφθεῖ τὸ φαινόμενο τῆς προηγούμενης Πέμπτης, ὅπου ἦταν, «ἀραῖα ἀραῖα νὰ φαινόμαστε καμιὰ σαρανταρέα»· ὁ Ναπολεοντίσκος παίζει τὰ χαρτιά του, ἐπειδὴ ἡ ἀπροθυμία προσελεύσεως, ἀκόμη καὶ τῶν κορυφαίων στελεχῶν του τὴν παρελθοῦσα ἑβδομάδα, ἦταν κακὸς οἰωνός. Ὁ κόσμος θέλει ἀλλαγὲς στὶς σχέσεις ἐργασίας κι ἀπαλλαγῆς του ἀπ’ τὴν καταδυνάστευση τῶν ἐργατοπατέρων, τουλάχιστον στὴν μεταπολίτευση. Ὅποια πολιτικὴ δύναμη δὲν τὸ καταλαβαίνει, περνάει εὐθέως στὸ περιθώριο.