Τὸ Λονδίνο ἐπιχειρεῖ τὴν ἐπανεκτίμηση τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς καταστάσεώς του μετὰ τὸ Brexit· ἔχουν περάσει πέντε χρόνια ἀπ’ τὸ δημοψήφισμα καὶ ἑνάμισυ ἀπ’ τὴν πλήρη ἐφαρμογή του καὶ κάθε ἄλλο, παρὰ εὐχαριστημένος δείχνει ὁ πρωταγωνιστής του καὶ σημερινὸς πρωθυπουργός· τὴν παρελθοῦσα ἑβδομάδα δημοσίᾳ παρακαλοῦσε τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ἐπιδεῖξαι κατανόηση καὶ συμπαράσταση στὴν Βρεταννία, γιὰ τὶς δυσκολίες της -εἶναι ὁ πρῶτος Βρεταννὸς ἀρχηγὸς ἀπὸ τριῶν τουλάχιστον αἰώνων, παρακλητικὸς πρὸς Γάλλο ἡγέτη-, ἀλλὰ αὐτὸς δὲν φάνηκε καθόλου συγκαταβατικός, καὶ ζήτησε τὴν πλήρη ἐφαρμογὴ τῆς συμφωνίας. Οἱ πρωταγωνιστὲς τοῦ Brexit πίστευαν, ὅτι τὴν ἑπομένη τῆς ἐπιτυχίας του θὰ διαλυόταν ἡ Εὐρωζώνη, ἑπομένως θὰ ἦταν κυρίαρχοι στὴν ἤπειρο· ἔχασαν κι ἀπεγοητεύθησαν, καθὼς πολιτικὰ ἐλάχιστα μετροῦν πλέον στὴν διεθνῆ σκηνὴ κι οἰκονομικὰ εἶναι μαζικὴ ἡ διαρροὴ κεφαλαίων καὶ ἐπιχειρήσεων, πρωτίστως τοῦ Σίτυ πρὸς τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, μὲ τὸ Ἄμστερντάμ, πρῶτο εὐρωπαϊκὸ χρηματιστήριο.