Ὁ δρόμος τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως διευκολύνεται μακροπροθέσως, μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῶν γερμανικῶν ἐκλογῶν, καθὼς τὰ ἀκροδεξιὰ καὶ ἀκροαριστερὰ κόμματα, φύσει ἀντιευρωπαϊκά, ἔχουν ὑποστεῖ σημαντικὴ μείωση∙ ἀλλὰ βραχυπροθέσμως ὁ σχηματισμὸς κυβερνήσεως θὰ ἀπαιτήσει ἀρκετὸ χρόνο μᾶλλον, ὁπότε ἡ ἰσχυρότερη χώρα τῆς Εὐρώπης θὰ ἀδυνατεῖ νὰ ἀναλάβει πρωτοβουλίες καὶ θὰ περιορισθεῖ στὴν ἀποδοχὴ ἄλλων καὶ πρωτίστως τῆς Γαλλίας. Πάντως, ὅλα πείθουν, ὅτι οἱ ἡγέτες τῶν δύο πρώτων κομμάτων, Ὄλαφ Σὸλτζ καὶ Ἀρμὶν Λάσετ, ποὺ θεωροῦνται καὶ οἱ ὑποψήφιοι καγκελάριοι, ἐμφανίζονται διατεθειμένοι νὰ ἀποδεχθοῦν τὶς ἀναγκαῖες κινήσεις ἀπ’ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ στὸ μεταβατικὸ στάδιο, ὥστε νὰ μὴν παρουσιάζεται ἡ Εὐρωζώνη ἀμήχανη καὶ διστακτικὴ στὰ ὅποια κρίσιμα προβλήματα∙ οἱ ἔγκυροι παρατηρητὲς δὲν ἀποκλείουν τὴν ἐμφάνιση καὶ ἄλλων κινήσεων ἀπ’ τοὺς Ἀγγλοσάξωνες, γιὰ τὴν δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων εἰς βάρος κυρίως τῆς Εὐρώπης. Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν γερμανικῶν ἐκλογῶν τοὺς κλείνει ὁριστικὰ τὸν δρόμο.