Ἡ ἄρδην ἀλλαγὴ τῶν ἰσορροπιῶν στὴν Εὐρώπη ἀποτελεῖ πραγματικότητα καὶ μόνο οἱ μικρόνοες καὶ ἀτλαντόδουλοι δὲν τὴν ἀντιλαμβάνονται∙ ἐὰν δὲν εἶχε ἀποχωρήσει ἡ Βρεταννία ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, δὲν θὰ γινόταν τίποτε, χωρὶς τὴν ἔγκρισή της, λόγῳ τῆς ἀρχῆς τῆς ὁμοφωνίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ κύρους της κατὰ τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος. Στὰ δικά μας, θὰ ἦταν δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἡ σύναψη τῆς γαλλογερμανικῆς συμμαχίας καὶ ἡ ἀνοχὴ πρὸς τὴν Τουρκία θὰ ἦταν δεσπόζουσα, ἐπειδὴ δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα ἀντιρρήσεως οἱ ἄλλοι ἑταῖροι∙ στὰ διεθνῆ θὰ ἐσύρετο ἡ Εὐρώπη στὸ ἀγγλοσαξωνικὸ ἅρμα καὶ στὴν ψυχροπολεμικὴ λόγική, ἑκοῦσα ἄκουσα, ἐνῶ καὶ ἡ Γαλλία θὰ εἶχε ἐλάχιστα περιθώρια ἀντιδράσεως γιὰ τὰ ὑποβρύχια. Τὸ Brexit ἀνέτρεψε τὰ πάντα, τὸ Λονδίνο εἶναι ἐκτὸς νυμφῶνος καὶ πληρώνει ἀκριβὰ τὴν ἐπιλογή του, ἐνῶ ἡ ἀγγλοσαξωνικὴ συμμαχία στερεῖται μιμητῶν στὴν διεθνῆ σκηνή…