Πολλοὶ παλαίμαχοι Γερμανοὶ βουλευτὲς διαμαρτύρονται κατὰ τῶν ἡγεσιῶν τῶν κομμάτων τους, Σοσιαλδημοκρατῶν, Πρασίνων καὶ Φιλελευθέρων, ὅτι καθυστεροῦν ἀδικαιολόγητα τὴν συμφωνία τους, γιὰ τὸν σχηματισμὸ κυβερνήσεως, ἐνῶ τὰ ἐσωτερικὰ καὶ διεθνῆ προβλήματα ἐπιδεινώνονται καθημερινά∙ οἱ διαμαρτυρίες τους συνοδεύουν τὶς παρασκηνιακὲς πιέσεις τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν παραγόντων, γιὰ τὸν σχηματισμὸ κυβερνήσεως τὸ ταχύτερο δυνατό. Πολλοὶ προβλέπουν, ὅτι τὴν ἑπόμενη ἑβδομάδα μᾶλλον θὰ ἀνακοινωθεῖ ἡ συμφωνία, καθὼς τὰ κόμματα ἀναφέρουν, ὅτι οἱ διαβουλεύσεις σὲ ἐπίπεδο στελεχῶν προχωροῦν ἱκανοποιητικὰ καὶ δὲν ἀποκλείεται σύντομα συνάντηση τῶν ἀρχηγῶν∙ σὲ εὐρωπαϊκὸ ἐπίπεδο οἱ ἀνησυχίες εἶναι περισσότερες, καθὼς παραμένει τὸ ἐκρηκτικὸ πρόβλημα τῆς ἐκτινάξεως τῶν τιμῶν τοῦ φυσικοῦ ἀερίου, ἐνῶ καὶ οἱ σχέσεις μὲ τὸν ἀγγλοσαξωνικὸ κόσμο βρίσκονται ἐπὶ ξηροῦ ἀκμῆς. Οἱ πιέσεις φιλίας, Οὐάσιγκτον καὶ Λονδίνου, δὲν πείθουν τὶς κυβερνήσεις, οὔτε τὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη∙ ἡ δημόσια παρέμβαση τοῦ Βερολίνου θεωρεῖται ὁ ἀποφασιστικὸς εὐρωπαϊκὸς παράγων.