Οἱ συνεχιζόμενες ἀνθελληνικὲς προκλήσεις τῆς Τουρκίας μετατρέπονται σὲ μπούμερανγκ ἐναντίον τῆς ἰδίας, καθὼς ἀποδοκιμάζονται ἀπ’ τὴν διεθνῆ κοινότητα καὶ δὲν ἔχουν ἀπήχηση, οὔτε στὰ ἰσλαμικὰ στρώματα τοῦ ἐσωτερικοῦ της∙ ὁπωσδήποτε, τὸ πρόβλημά της εἶναι δυσεπίλυτο, καθὼς καὶ ἡ ἀμερικανικὴ γραφειοκρατία δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα καλύψεώς της. Ἡ διεθνὴς ἀπομόνωση εἶναι γεγονός, ἐνῶ καὶ ἡ Μόσχα δείχνει ἀδιάφορη πρὸς αὐτήν, ἴσως ἐπειδὴ πιστεύει, ὅτι ἔχει ἀντλήσει πλέον ὅσα ἤθελε καὶ τώρα τὴν πιέζει στὸ ἐλαφρὸ ὑπογάστριό της, τὴν Συρία. Ἡ ἀποδυνάμωση τοῦ ΝΑΤΟ γίνεται στὴν Εὐρώπη, μετὰ τὴν ἀπάτη στὰ γαλλικὰ ὑποβρύχια. Ὡς ἔνδειξη καλῆς θελήσεως ἡ Μόσχα ὑποσχέθηκε τὴν προμήθεια ἐπαρκῶν ποσοτήτων φυσικοῦ ἀερίου, διαψεύδοντας ἔτσι τὶς ἀτλαντικὲς Κασσάνδρες, γιὰ ὑποδαύλιση τῆς ἀνατιμήσεώς του.