Ἡ θέση τῆς Λίνας Μενδώνη, στὴν ἀπάντησή της σὲ ἀντιπολιτευόμενο βουλευτῆ, γιὰ τὸν ἀποκλεισμὸ ἑνὸς βλάχικου σωματείου ἀπ’ τὴν χρηματοδότηση τοῦ ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, ἦταν θαρραλέα καὶ ὑπεύθυνη∙ ἡ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ ὑπογράμμισε, ὅτι πρόκειται γιὰ ἕνα σωματεῖο, ἐνῶ ὑπάρχουν ἄλλοι 121 σύλλογοι Βλάχων ποὺ ζητοῦν ἐπίσης χρηματοδότηση. Ὅσο γιὰ τὴν βλάχικη γλῶσσα, τόνισε, ὅτι πρόκειται γιὰ νεολατινικὸ ἰδίωμα, οὔτε κὰν διάλεκτο, δευτερευούσης σημασίας καὶ μόνο γιὰ οἰκιακὴ καὶ ποιμενικὴ χρήση, ἐνῶ γλῶσσα λατρείας, παιδείας καὶ ἐξωτερικῶν σχέσεων, εἶχαν πάντοτε στὴν μακρὰ ἱστορία τους τὴν ἑλληνική. Ἡ συμμετοχή τους στὴν ἱστορία καὶ ἀγῶνες τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τοῦ ὁποίου ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστο τμῆμα, εἶναι ἀνεκτίμητη, μὲ λαμπρὸ παράδειγμα τοὺς ἐθνικοὺς εὐεργέτες.