Ἡ συζήτηση σήμερα τὸ πρωὶ στὴν Βουλή, μεταξὺ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου, κατόπιν σχετικῆς ἐρωτήσεώς του, προβλέπεται ὅτι δὲν θὰ περιορισθεῖ μόνο στὴν πανδημία, ποὺ εἶναι ἡ ἀφορμή της, ἀλλὰ θὰ ἐπεκταθεῖ στὰ ἄλλα, πλημμύρες, ἐθνικά. Οἱ δύο ἀρχηγοὶ εἶχαν ξανασυζητήσει πρὸ μηνός, μὲ ἀφορμὴ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία, ἀλλὰ ἤδη προσετέθη καὶ ἡ ἑλληνοαμερικανικὴ συμφωνία, ἡ ὁποία καὶ ψηφίζεται αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα∙ ἀναμένεται ἡ ἀνάδειξη τῶν δύο ἐντελῶς διαφορετικῶν κόσμων, καθὼς ὁ πρωθυπουργὸς παραμένει ὁ κύριος ἐκφραστὴς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ προσανατολισμοῦ μας, μὲ τὴν ἑνιαία ἀμυντικὴ πολιτική, ὡς καθοριστικοῦ παράγοντος τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνότητος∙ ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δέσμιος τῆς παραδοσιακῆς διακρίσεως ἀριστερᾶς καὶ δεξιᾶς καὶ ταυτιζόμενος μὲ τὴν κομμουνιστικὴ ἰδεολογία της. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, τὸ κατὰ πόσον πείθει αὐτὴ ἡ τακτική, ὅταν ἔχουν ἀνατραπεῖ ἄρδην ὅλα διεθνῶς, κι ὁ ἴδιος ἔχει ἐμφανισθεῖ ἀμερικανόδουλος ὡς πρωθυπουργός.