Ἡ σθεναρὴ στάση τῆς Ἐπιτροπῆς, Παρισίων καὶ Βερολίνου τουλάχιστον, ἀπέναντι στὶς ὑποτροπιάζουσες χῶρες, παραβιάσεως τῶν εὐρωπαϊκῶν συνθηκῶν, σημαίνει, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ συνοχὴ συμβαδίζει μὲ τὴν διεθνῆ παρουσία τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ τὸ κοινοτικὸ δίκαιο ὑπερτερεῖ τοῦ ἐθνικοῦ σὲ κάθε περίπτωση καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα ἐθνικῆς προτεραιότητος στὰ ἐκκρεμῆ θέματα, δηλαδὴ δίδεται τέλος στὴν ὑπονόμευση τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς. Οἱ κυβερνήσεις, Πολωνίας, Οὐγγαρίας καὶ Τσεχίας, ἔχουν χαμηλώσει ἀρκετὰ τοὺς τόνους καὶ μᾶλλον ὑποχωροῦν, ἐπειδὴ βλέπουν τὴν ἐξέγερση τῶν λαῶν τους∙ ὅσο κι ἂν αὐτοὶ ἦταν ἀρκετὰ φιλοατλαντικοί, μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ συστήματος καὶ τοῦ ἀντιρωσισμοῦ τους, διαπιστώνουν ὅτι ἡ ἔνταξη στὴν Ἕνωση δὲν ἔχει μόνο αὐτὰ τὰ αἴτια. Τὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα μετροῦν περισσότερο∙ ἡ διακοπὴ τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Ἀναπτύξεως εἶναι ὁ ἐφιάλτη τους. Ὅλοι τοὺς περιμένουν ὡς μάνα ἐξ οὐρανοῦ!