Ὁ ἀνθύπατος θυμήθηκε τὸν ρόλο του ἐπὶ τραμποκμομμουνισμοῦ κι ἐπανεμφανόσθηκε, πέντε μέρες μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς ἑλληνοαμερικανικῆς συμφωνίας, κατὰ τὴν ὁποία ἔλαμψε διὰ τῆς ἀπουσίας του, μὲ δηλώσεις σὲ ἐκλεκτοὺς δημοσιογράφους∙ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τῆς συμφωνίας, ἀλλὰ σὲ πολὺ χαμηλότερο τόνο ἀπὸ ἐκεῖνον τοῦ ὑπουργοῦ του. Εἶναι ἐμφανὲς ὅτι ταυτίζεται μὲ τὴν τραμποκομμουνιστικὴ περίοδο, ὅταν καὶ ὁ ρόλος του ἦταν καθοριστικὸς στὰ ἐσωτερικὰ καὶ διεθνῆ μας πράγματα∙ τώρα δυσκολεύεται ἀρκετά, ἐνῶ γνωρίζει, ὅτι ἔρχεται ὁσονούπω ὁ διάδοχός του, Ἑλληνοαμερικανὸς Τζώρτζ Τζούνης, ποὺ ἀναμένεται νὰ δώσει ἄλλον τόνο στὶς ἑλληνοαμερικανικὲς σχέσεις, σὲ νέο πνεῦμα ἀλληλοκατανοήσεως κι ὄχι τῆς δεσποτικῆς ἐπικυριαρχίας, ποὺ τόσο ταίριαζε ἄλλωστε καὶ στὸν Ναπολεοντίσκο. Τὸ ὕφος ἀσκήσεως τῆς διατεταγμένης ὑπηρεσίας μετράει περισσότερο στὶς διεθνεῖς σχέσεις.