Ὁ Σωτήρης Τσιόδρας ἦταν φύσει παραινετικὸς καὶ περισσότερο πειστικός, στὰ ὁποῖα τὸν βοηθάει τὸ μειλίχιο ὕφος του, γιὰ τὴν ἀνάγκη ἐμβολιασμοῦ καὶ προστασίας τῶν ἀνεμβολιάστων συμπολιτῶν μας∙ ἄθελά μας χωρισθήκαμε σὲ δύο μερίδες στὴν χώρα, τοὺς ἐμβολιασμένους, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ὅλα τὰ δικαιώματά τους ὡς ἐλεύθεροι πολῖτες καὶ τοὺς ἀνεμβολίαστους, μὲ παρὰ πολὺ περιορισμένες δυνατότητες μετακινήσεως καὶ ἐπικοινωνίας, ἀλλὰ καὶ δαπανηρές, μὲ τοὺς συνεχεῖς ἐλέγχους. Ὅσοι ἐπιμείνουν καὶ τώρα στὴν ἄρνησή τους, εἶναι ἕρμαιοι τῆς τύχης τους, ἂν καὶ συναντήσαμε πολλοὺς καὶ μορφωμένους μάλιστα ποὺ ἄφησαν τὴν γυναῖκα τους καὶ τὰ παιδιά τους ὀρφανά, ἐξ αἰτίας τῆς στραβοκεφαλιᾶς τους. Τὸ πρόβλημα εἶναι, ὅτι πληρώνουμε καὶ οἱ ὑπόλοιποι.