Ὅλες οἱ ἐνδείξεις πείθουν, ὅτι ἡ νέα τριμερὴς γερμανικὴ κυβέρνηση θὰ εἶναι περισσότερο εὐρωκεντρικὴ ἀπ’ ὅλες τὶς προηγούμενες∙ ὁ κύριος λόγος εἶναι, ὅτι ἔχουν ἀλλάξει ριζικὰ οἱ διεθνεῖς συνθῆκες κι ἔχει ἀποδυναμωθεῖ ἀρκετὰ ἡ ἀτλαντικὴ ἐπικυριαρχία στὴν Εὐρώπη, καὶ μὲ τὴν ἐξοδο ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῆς Βρεταννίας. Ἐπὶ δεκαετίες μεταπολεμικά, τὸ κύριο αἴτημα τῶν Εὐρωπαίων ἦταν ἡ διαφύλαξη τῆς ἀκεραιότητός τους ἀπ’ τὴν σοβιετικὴ ἀπειλή, ὑπαρκτῆς ἢ μὴ ἔχει δευτερεύουσα σημασία, καθὼς εἶχε καλλιεργηθεῖ ἡ πεποίθηση αὐτὴ στὴν κοινὴ γνώμη∙ μετὰ τὴν κατάρρευση τοῦ σοβιετικοῦ καθεστῶτος, ἡ ἀμερικανικὴ κοσμοκρατορία ἦταν ἀδιαμφισβήτητη, ἐνῶ ἡ παρουσία τῆς Βρεταννίας στὴν Ἕνωση, ἀποτελοῦσε τὸν ἐσωτερικὸ ἰσχυρὸ μοχλὸ ἀσκήσεώς της. Οἱ Εὐρωπαῖοι πίστευαν μέχρι τὸ δημοψήφισμα γιὰ τὸ Brexit, ὅτι τοὺς ἦταν ἀπαραίτητο τὸ Λονδίνο κι ἂς θυμηθοῦμε τὶς σχετικὲς δηλώσεις τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ. Ἀποχώρησε καὶ μᾶλλον ὅλοι τους αἰσθάνονται καλύτερα!