Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἐπιστρέφει στὴν πόλωση καὶ στὸν διχασμό, ὑποστήριξε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, ἀπαντώντας εὐθέως στὸ κήρυγμα μισαλλοδοξίας τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνει κάτι τέτοιο, ἐπειδὴ φέρνει στὴν μνήμη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὶς περιπέτειες τῶν μνημονίων, μὲ τὸ σύνθημα, «Λεφτὰ ὑπάρχουν», τοῦ Γιωργάκη, ἄλλου φορέως τῆς προοδευτικῆς διακυβερνήσεως, καὶ τὸ ἄλλο, «Κατάργηση τῶν μνημονίων μὲ ἕναν νόμο κι ἕνα ἄρθρο». Εἶναι πολὺ πρόσφατα αὐτὰ γιὰ νὰ ξεχασθοῦν, ἐνῶ τὸ ἐπιβεβαιώνουν καὶ οἱ ὄχι καὶ τόσο ἀντικειμενικὲς δημοσκοπήσεις. Ἡ κυβέρνηση, μέσα σὲ δυόμισυ χρόνια ἐπέτυχε ἅλμα στὴν ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς μας κύρους καὶ στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, παρὰ τὶς πολλαπλὲς κρίσεις, εὐρωτουρκικά, πανδημία, φυσικὲς καταστροφές, ἐνῶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς αἰσθάνεται, μὲ τὴν ψηφιοποόιηση τοῦ κράτους, τὴν ἀπαλλαγή του ἀπ’ τὴν καταπίεση τῆς γραφειοκρατίας, συνεχείας τῆς τουρκοκρατίας, γιὰ πρώτη φορὰ στὴν νεώτερη ἱστορία του. Τὸ ἐρώτημα τῶν πολιτικών κύκλων εἶναι ἕνα: Πῶς καὶ ἐπιλέγει ὁ ΣΥΡΙΖΑ ξαναζεσταμένο φαγητὸ γιὰ σύνθημά του; ἡ ἀπάντηση εἶναι, ὅτι πρόκειται γιὰ προσωπικὴ ἐπιλογὴ τοῦ προέδρου του καὶ γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑνότητος τοῦ ἀριστεροῦ κόσμου. Ἀλλά, αὐτὸ δὲν ἐπιβεβαιώνεται ἀπ’ τὰ πράγματα∙ ταυτισμένοι μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο εἶναι μόνο οἱ συνδικαλιστὲς καὶ οἱ κρατικοδίαιτοι καὶ κανένας ἄλλος..

Ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὴν χρονοβόρα καὶ ψυχοφθορὰ τριβὴ μὲ τὶς δημόσιες καὶ ἄλλες ὑπηρεσίες εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἐπίτευγμα τῆς κυβερνήσεως∙ ὅλοι αἰσθάνονται, ὅτι εἶναι ἄλλοι ἄνθρωποι, καθὼς ἐκπληρώνουν ὅλες τους τὶς ὑποχρεώσεις τους ἀπ’ τὸ σπίτι τους κι ἂν δὲν μποροῦν τὰ δεκάχρονα ἐγγόνια τους τὶς κάνουν ἀμέσως, λέγοντας, «Ἔτσι εἶναι ρὲ παπποῦ!» κι ὁ παπποῦς γουρλώνει τὰ μάτια του, γιατὶ ἡ δουλειά του ἔγινε. Ἡ ἀπόσταση ἀπ’ τὸν κόσμο αὐτὸν εἶναι ἡ χειρότερη γιὰ τὴν ἀντιπολίτευση, καθὼς ἀκόμη κι οἱ ἐργατοπατέρες ὑφίστανται τὴν εἰρωνεία τῶν ἐγγονῶν τους καὶ τὰ σαρκαστικὸ σχόλιο τῆς γυναίκας τους, «Μὲ τὸ παλιὸ ἔμεινες!»∙ Ὁπωσδήποτε ἕνας λόγος εἶναι ἡ ἀπουσία οὐσίας ἀπ’ τὸν ἐγκέφαλο τοῦ Ναπολεοντίσκου, ποῦ νὰ γεννήσει νέες σκέψεις; Δεύτερος, εἶναι οἱ ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις τοῦ κόμματός των, ὡς τραμποκομμουνιστικοῦ, ὁπότε φοβοῦνται κάθε ἀλλαγή, ὅπως ἔκανε ὁ μέντωρας του καὶ στὴν χώρα του. Ἀλλά, οἱ ἀλλαγὲς στὴν οἰκονομία εἶναι βαθύτερες κι ἀπὸ ἐκεῖνες τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς περιόδου, ἐνῶ τὰ εὐρωπαϊκὰ κονδύλια μετατρέπονται σὲ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἀπογείωσή της∙ ἔχουμε γίνει ἕνας ἀπ’ τοὺς ἑλκυστικότερους προορισμοὺς ἐπενδύσεως παγκοσμίως, μὲ πληθώρα ψηφιακῶν ἑταιρειῶν πρῶτα καὶ ἄλλων ἀπὸ κοντά. Ὅταν ἡ ἀντιπολίτευση ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα, τίθεται εὐθέως μόνη της στὸ περιθώριο.

Ἡ ἀνάδειξη τοῦ ἡγετικοῦ ρόλου τῆς Ἑλλάδος στὴν περιοχὴ καὶ ἡ ἀναγνώρισή του ἀπ’ τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν ἄλλο διεθνῆ παράγοντα ἔχει καταγραφεῖ ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό∙ ἡ ἀντιπολίτευση κι οἱ τουρκολάγνοι καθηγητάδες προέβλεπαν πέρυσι τὴν ἀπόλυτη κυριαρχία τοῦ Τούρκου προέδρου, ἀλλὰ τώρα, μετὰ τοὺς ἐπιτυχεῖς διεθνεῖς ἐλγμοὺς τῆς κυβερνήσεως, παραβλέπουν τὸ θέμα ἢ ἔχουν σιωπήσει. Ἡ Εὐρώπη διακήρυξε καὶ στὸ τελευταῖο της Εὐρωσυμβούλιο, ὅτι ἡ προστασία τῶν ἑλληνικῶν συνόρων εἶναι καὶ δική της ὑπόθεση, ἀλλὰ αὐτὸ ἔγινε, χάρις στὶς παρεμβάσεις τῶν Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ Νίκου Ἀναστασιάδη∙ ὅταν ἦταν ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν ἔκανε οὐδεμία παρόμοια παρέμβαση, ἐνῶ κι ἀπ’ τὴν Ἀθήνα, ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ, δήλωνε, ὅτι «τὰ ἑλληνικὰ σύνορα εἶναι καὶ εὐρωπαϊκὰ» κι αὐτὸς κουνοῦσε μόνο τὸ κεφάλι. «Σὺν Ἀθηνᾶ καὶ χεῖρα κίνει», ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι∙ σήμερα δὲν ἐπικαλούμαστε μόνο τὴν βοήθειά της, ἀλλὰ καὶ φροντίζουμε προηγουμένως μόνοι μας. Ἡ Εὐρώπη ἀποκτᾶ δεσπόζοντα ρόλο τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, μὲ κύρια παρουσία της τὴν Ἑλλάδα, ὅπως τὸ ἀποδεικνύει, μὲ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία καὶ μὲ τὴν συμφωνία τοῦ ἑλληνοαιγυπτιακοῦ καλωδίου μεταφορᾶς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας∙ στὶς γεωφυσικὲς ἔρευνες γιὰ τὴν πόντισή του, θὰ κριθοῦν οἱ προκλήσεις τῆς Ἄγκυρας. Θὰ ἀντιταχθεῖ αὐτὴ ἀπέναντι στὰ ἑλληνικὰ καὶ αἰγυπτιακὰ πολεμικὰ πλοῖα, μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ ὡς χρυσῆ ἐφεδρεία; Ἴδομεν!