Ἡ διατήρηση τῆς Εὐρώπης, ἐκτὸς τῶν προσπαθειῶν δημιουργίας συνθηκῶν ψυχροῦ πολέμου, ἦταν ἐπιτυχὴς κατὰ τὸ τελευταῖο Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο∙ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων καὶ οἱ περισσότεροι ἑταῖροι ἦταν ἐμφανῶς κατὰ τῆς συμπορεύσεώς τους μὲ τοὺς Ἀγγλοσάξωνες γιὰ τὴν μεθόδευση στὴν ἀντιπαράθεση μὲ τὶς Ρωσία καὶ Κίνα∙ μάλιστα καὶ ἐκεῖνοι τῶν πρώην κομμουνιστικῶν χωρῶν δὲν ἐπέμειναν ἰδιαιτέρως στὸν ἀντιρωσισμό τους, ἴσως ἐπειδὴ ἡ Πολωνία, ἔχει τὰ δικά της προβλήματα καὶ δὲν εἶχε τὴν ἄνεση τῆς προσθέσεως καὶ ἄλλων διαφορῶν μὲ τὰ περισσοτέρα μέλη. Ἀντιθέτως, ἡ πολιτικὴ συνοχή τους καὶ ἡ ἀναζήτηση τρόπων ἐνισχύσεως τῆς πολιτικῆς καὶ ἀμυντικῆς ἑνότητος κυριάρχησαν στὶς συζητήσεις∙ χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι πολλοὶ ἡγέτες ἔδωσαν συγχαρητήρια γιὰ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία, ἐνῶ ἔγινε καὶ ἀναφορὰ στὴν προάσπιση τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων καὶ ἀπηυθύνθηκαν αὐστηρὲς προειδοποιήσεις πρὸς τὴν Τουρκία γιὰ τὶς ἀπειλές της κατὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ Κύπρου.