Ἡ διανυκτέρευση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ στὴν Ἀθήνα αὔριο, ἀπ’ τὶς ἐλάχιστες στὶς ἀποχαιρετιστήριες ἐπισκέψεις της στὶς διάφορες εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες, ἔχει ἰδιαίτερη πολιτικὴ σημασία∙ ἡ καγκελάριος, ὅπως φάνηκε στὸ τελευταῖο Εὐρωσυμβούλιο καὶ στὶς ἐξαιρετικὲς τιμὲς ποὺ τῆς ἐπιφύλαξαν οἱ ἄλλοι ἡγέτες, τυγχάνει πλέον τῆς γενικῆς ἀποδοχῆς, ὡς ἱστορικῆς διαστάσεως Εὐρωπαῖος ἡγέτης, μὲ καθοριστικὸ ρόλο στὰ κρίσιμα γεγονότα τῆς δεκαεξαετοῦς θητείας της. Εἶναι ἐμφανέστατο, ὅτι ἀποδεχόμενη τὸ αὐριανὸ δεῖπνο στὴν οἰκία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη περιποιεῖ τιμὴ στὸν ἴδιο, ἀλλὰ πρωτίστως στὴν χώρα∙ στὴν πράξη ὑπογραμμίζει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι πλέον ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς Εὐρώπης, παρὰ ἕνας πολὺ σημαντικὸς ἑταῖρος, μὲ ἐνεργὸ συμμετοχὴ καὶ δημιουργικὴ προσφορὰ στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα, ὁπότε χρειάζεται προστασίας στὰ εὐρωπαϊκὰ σύνορά της.