Ἡ ἀντιπολίτευση κατὰ τοῦ Κυριάκου Μητστάκη παραμένει ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου, καθὼς ὁ Ναπολέοντίσκος ἐπιλέγει θέματα ποὺ ἀμέσως ἐκτονώννται, ὅπως μὲ τὴν προσέλευση τῶν πιστῶν στὶς ἐκκλησίες∙ οἱ ἀντιδράσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι ἔντονες, ἐπειδὴ ὅλοι τους διαπιστώνουν, ὅτι δὲν ἔχουν αὐτὰ ἀπήχηση στὴν κοινὴ γνώμη, δηλαδὴ στὰ τρέχοντα προβλήματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ κι ἔτσι, ὅπως ἰσχυρίζονται πολλοί, διατηρεῖ τὸ κόμμα κάποια ποσοστὰ στὶς δημοσκοπήσεις, διὰ λόγους ἀδρανείας. Δύο εἶναι τὰ κρίσιμα θέματα τῆς χώρας, ἡ ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας, δηλαδή, ἡ παρουσίαση ἐπιχειρημάτων στοὺς ἀνεμβολίαστους, νὰ ἐμβολιασθοῦν, καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς ἀκρίβειας πολλῶν ἀγαθῶν ἐξ αἰτίας τῆς ἀνατιμήσεως τῶν ἐνεργειακῶν πηγῶν∙ στὸ πρῶτο δίδεται ἡ μάχη, στὸ δεύτερο, ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἐλέγξει ἀρκετὲς ἀνατιμήσεις, καθὼς ἡ ἄνοδος τοῦ πληθωρισμοῦ εἶναι κάτω τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μέσου ὅρου, ἐνῶ ἔχουν διατεθεῖ καὶ ἀρκετὰ ποσά, πρὸς ἀνακούφιση τῶν πληττομένων στρωμάτων.