Ἡ πολιτική μας ζωὴ ἔχει ὁμαλὸ ρυθμό, παρὰ τὶς ὀξύτατες ἐπιθέσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου κατὰ τῆς κυβερνήσεως καὶ τὴν θορυβώδη ἀναμετάδοσή τους ἀπ’ τὴν διαπλοκή∙ τὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι ἡ πολιτικὴ ἔνταση, τὴν ὁποία μετὰ μανίας ἐπιδιώκει ὁ ΣΥΡΙΖΑ δὲν μεταφέρεται στὰ εὐρύτερα λαϊκὰ στρώματα κι οὔτε κἂν στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς, στοὺς ὁποίους οἱ βουλευτές του ἐμφανίζονται ἄκρως διαλλακτικοὶ κι ἀπρόθυμοι γιὰ ἀντεγκλήσεις. Ἡ εἰρωνικὴ ἀντιμετώπισή τους ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη εἶναι διάχυτη καὶ καταγράφεται καὶ στὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ σὲ ψήφους κι ὁ Ναπολεοντίσκος σὲ προτίμηση ὡς πρωθυπουργός, χάνουν ἔδαφος, ἀπέναντι στοὺς κυβερνητικοὺς καὶ μάλιστα στὴ χειρότερη περίοδο τῆς κυβερνήσεως τὰ δυόμισυ χρόνια τῆς ἐξουσίας της. Ἡ ἔξαρση τῆς πανδημίας εἶναι πανευρωπαϊκὴ κι ὄχι μόνο ἑλληνική, ὁπότε λήγει κάποια στιγμή, ἐνῶ ἡ οἰκονομία συνεχίζει τὴν ἀνοδική της πορεία καὶ μάλιστα μὲ ἐπιταχυνόμενο ρυθμό.