Ἡ ἐπίσκεψη στὴν Ἄγκυρα τοῦ Πέντρο Σάντσεθ, μὲ τὸ μισό του ὑπουργικὸ συμβούλιο, καὶ οἱ συνομιλίες του μὲ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν καὶ τοὺς ὑπουργούς του θεωροῦνται ὡς βαρύνουσα οἰκονομικὴ συνεργασία, ἂν ὄχι καὶ πολιτική∙ ἡ Ἱσπανία γίνεται ἡ μόνη εὐρωπαϊκὴ χώρα, ποὺ ἀναπτύσσει σὲ ἀρκετὸ βαθμὸ τὴν συνεργασία της μὲ τὴν Ἄγκυρα, ὅταν μάλιστα εἶναι ἀνοικτὸ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς κυρώσεων ἐναντίον της γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ καὶ τὶς προκλήσεις της κατὰ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, ἤτοι τῆς προθέσεως παραβιάσεως τῶν εὐρωπαϊκῶν συνόρων, ἐνῶ ὑφίσταται καὶ ἡ ἴδια εἰσβολὴ μεταναστῶν. Ἡ κίνηση ἔχει ἐνοχλήσει πολὺ τὶς Βρυξέλλες, πέραν Ἀθηνῶν καὶ Λευκωσίας, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς δικαιολογεῖται παρασκηνιακά, ὅτι πρόκειται μόνο γιὰ οἰκονομικὲς συμφωνίες, καὶ τὸν ἀρχηγὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπικρίνειν αὐτὸν δριμύτατα…