Σὲ στροφὴ πρὸς τὴν ψυχροπολεμικὴ πολιτικὴ βρίσκονται οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, ὅπως δείχνουν πολλὰ δείγματα τῆς ἐξωτερικῆς της πολιτικῆς∙ στὴν Λιβύη, ἄρχισαν διάλογο μὲ τὴν Τουρκία, στὴν Γερμανία, ἀπειλοῦν νέες κυρώσεις κατὰ τοῦ Nordstream2 καὶ δίδουν χαρακτῆρα ἀντιρωσικὸ καὶ ἀντικινεζικὸ στὴν διαδικυτιακὴ διάσκεψη γιὰ τὴν δημοκρατία τῆς ἄλλης ἑβδομάδος, ἀλλὰ καὶ προετοιμάζονται νέες ἀπελάσεις Ρώσων διπλωματῶν ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, ἐνῶ δὲν πέρασε ἀπαρητήρητη ἡ προπαγάνδα τους, ὅτι ἡ ἰταλογαλλικὴ συμφωνία στρέφεται κατὰ τῆς Γερμανίας, ὅπως καὶ ὅτι ἡ τριμερὴς γερμανικὴ κυβέρνηση διαφοροποιεῖται ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτικὴ τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ. Οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι σαφέστατα ἀντίθετοι σὲ ὅλα αὐτὰ κι ἐπιμένουν στὴν πολιτική τους διαλόγου καὶ συναινέσεως ἀπέναντι στὶς ἄλλες μεγάλες δυνάμεις∙ γνωρίζουν, ὅτι ἡ ὑποταγή τους στὴν μεταπολεμικὴ ἀπόλυτη ἐξάρτησή τους ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ σημαίνει τὴν αὐτόματη κατάργηση τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τους, μὲ προέκταση τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης.