Ἡ ἐμμονὴ τῆς Οὐάσιγκτον στὴν ψυχροπολεμική της πολιτικὴ καὶ στὸν ἐγκλωβισμὸ σὲ αὐτὴν τῶν Εὐρωπαίων θεωρεῖται αὐκαταστροφικὴ γιὰ τοὺς Ἀμερικανούς∙ οἱ μεγάλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες, Γαλλία, Γερμανία, Ἰταλία, διαφοροποιοῦνται πλήρως καὶ θέτουν τὸ πρόβλημα τῆς Οὐκρανίας στὶς πραγματικές του διαστάσεις, ἀρνούμενοι τὴν ἔνταξη τῆς χώρας στὸ ΝΑΤΟ, ὁπότε δὲν ὑπάρχει καὶ λόγος ρωσικῆς εἰσβολῆς. Ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα πέφτει στὸ κενό, ὁπότε τὸ ἐρώτημα τῶν πολιτικῶν κύκλων, εἶναι τὸ γιατὶ ἐπιμένει ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνηση∙ ὁπωσδήποτε, ἀπαντοῦν, θεωρεῖται ὡς χρήσιμο ὅπλο γιὰ τὴν ἐθνικιστικὴ συσπείρωση τῶν Ἀμερικανῶν γύρω ἀπ’ τὸν πρόεδρό τους∙ ἀλλὰ αὐτὸ μπορεῖ νὰ ἀποδεχθεῖ καὶ πάρθιο βέλος, καθὼς ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ διάθετει καὶ τὸ ἀνάλογο ὕφος καὶ ἐξασφαλίζει τὴν αἰσθητὴ αὔξηση τῆς δημοτικότητός του τὸν τελευταῖο καιρό.