Ἡ πολιτικὴ ἀναμέτρηση στὴν Ἑλλάδα ἑστιάζεται πλέον στὴν οἰκονομία, μὲ τὰ πολιτικὰ στὴν δεύτερη θέση, μετὰ τὴν ἀλλαγὴ ἀρχηγοῦ στὸ ΚΙΝΑΛ∙ οἱ ἐξελίξεις εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐνοϊκές, καθὼς οἱ τελευταῖες ἐκτιμήσεις φέρουν, τὸ 2021, τὴν χώρα μας δεύτερη στὴν Εὐρώπη, μὲ ἀνάπτυξη, 8,7%, μετὰ τὴν Ἰρλανδία, 14,9%, καὶ μὲ κύριους παράγοντες, τὶς μεταρρυθμίσεις, δηλαδή, τὴν ψηφιακὴ ὀργάνωσή μας, καὶ τὴν γρήγορη ἀπορρόφηση τῶν κοινοτικῶν κονδυλίων. Πρακτικά, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀλλάζουν καὶ οἱ ὅροι τοῦ πολιτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ∙ ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης, μὲ βαθειὰ γνώση τῶν εὐρωπαϊκῶν θεμάτων, εἶναι δύσκολο, ἂν ὄχι ἀδύνατο, ἀκολουθεῖν στὴν καταστροφολογία τὸν Ναπολεοντίσκο, ὅπως γινόταν μέχρι τώρα, ἀλλά, λέγεται, ὅτι θὰ ἐπιδοθεῖ στὴν ἐπισήμανση τῶν ὑστερήσεών μας καὶ τῆς ὑποδείξεως ὅρων ταχυτέρας προσαρμογῆς. Ἕνα εἶναι δεδομένο, τὸ ΚΙΝΑΛ δὲν εἶναι οὐρὰ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὁπότε τὸ ἐρώτημα εἶναι, ἔχει τὴν δυνατότητα ἐλιγμῶν ἡ Κουμουνδούρου, πέραν τοῦ λαϊκισμοῦ;