Οἱ προτάσεις τοῦ Ναπολεοντίσκου, γιὰ ἄμεση ἐκλογὴ τοῦ προέδρου καὶ τῶν μελῶν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπ’ τὴν ἐκλογικὴ βάση, ἔχει προκαλέσει πολλλὲς ἀντιδράσεις στὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ περισσότερα ἐρωτήματα∙ ἐὰν ἐφαρμοσθεῖ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐγκατελείπει τὴν ἀριστερὴ ταυτότητά του, ὅπως εἶναι γνωστὴ στὴν κομμουνιστικὴ παράδοση, μὲ τὸν δημοκρατικό της συγκεντρωτισμό. Δηλαδή, ἡ κομματικὴ νομενκλατούρα ἀποφασίζει γιὰ ὅλα κι ἡ μάζα χειροκροτεῖ∙ δύσκολα ἀποδέχονται τὴν ἀποστέρηση τῶν προνομίων τους οἱ σκληροὶ τοῦ ΚΚΕες. Ὁ σκοπός του ὅμως εἶναι ἄλλος, ἡ συγκράτηση γύρω του τῶν πασοκογενῶν, μετὰ καὶ τὴν ἀνάδειξη ὡς σοβαροῦ ἀντιπάλου τοῦ Νίκου Ἀνδρουλάκη∙ ἀλλά, αὐτοὶ δὲν εἶναι καὶ τόσο πιστοὶ στὸν ἀρχηγό, ἐνῶ ἔχουν τὶς χείριστες σχέσεις μὲ τὸν ὑπάρχοντα κομματικὸ μηχανισμό…