Ὁ ἀντίκτυπος τῆς ἐκτονώσεως τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως στὴν διεθνῆ οἰκονομία ἀναμένεται πολὺ σύντομα∙ ἡ ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας εἶναι ὁ πρῶτος παράγων, ἐνῶ προβλέπεται καὶ αὔξηση τῆς ῥοῆς ρωσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου, ὅπως καὶ ἡ ἄδεια λειτουργίας τοῦ Nordstream2. Ὁ διάλογος γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ προβλήματος φέρει μαζί του καὶ τὴν ὁμαλότητα στὶς ἐξωτερικὲς καὶ οἰκονομικὲς σχέσεις∙ ἡ οὐκρανικὴ κρίση, ὅπως τὴν κλιμάκωσε ἡ Ἀμερική, κατέδειξε ἕνα πρᾶγμα, ἀδιαμφισβήτητο πλέον, ὅτι δὲν παίζεις μὲ τὴν φωτιά, ὅταν ὁ θερμὸς πόλεμος, μεταξὺ πυρηνικῶν δυνάμεων εἶναι ἀδιανόητος, ἐπειδὴ ἐξαφανίζεται ἡ ἀνθρωπότης ἀπὸ προσώπου γῆς. Στὰ διεθνῆ προβλήματα μετράει περισσότερον πλέον, ἡ οἰκονομικὴ δύναμη κι ὀλιγώτερον ἡ πολεμική∙ οἱ Εὐρωπαῖοι πρόβαλαν τὴν οἰκονομική τους ἀλκή, ὡς πρόκληση πρὸς τὴν Μόσχα, κι ἐπέτυχαν τὴν ἀναγνώρισή τους ὡς αὐτονόμου διεθνοῦς παράγοντος, τουλάχιστον στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα. Ἡ Οὐάσιγκτον ἔχασε, ἐπειδὴ ἐπιδίωκε τὴν ἀποστέρηση αὐτῆς τῆς παρουσίας.