Στὶς 4 Φεβρουαρίου γίνεται στὸ Πεκῖνο ἡ ἔναρξη τῶν 22ων Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, μὲ πτυχὲς σινοαμερικανικῆς ἀναμετρήσεως∙ οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες, μὲ τὶς Βρεταννία, Καναδᾶ, Αὐστραλία καὶ Νέα Ζηλανδία, ἔχουν ἀνακοινώσει, ὅτι δὲν θὰ ἔχουν διπλωματικὴ ἐκπροσώπηση, παρὰ μόνο ἀθλητική, γιὰ λόγους δημοκρατίας, λόγῳ τῆς καταπιέσεως τῶν Οὐιγούρων τοῦ Σικιάνγκ, ἐνῶ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν τὶς ἀκολούθησε, παρὰ τὶς ἀφόρητες πιέσεις, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐπιπέδου τους. Ἡ Κίνα χαρακτήρισε προφάσεις τὶς ἀποφάσεις αὐτές, ἐνῶ διαβεβαίωσε τοὺς πάντες, ὅτι οἱ ἀγῶνες θὰ εἶναι ὑποδειγματικοί∙ ἡ διαμάχη τῶν δύο μεγάλων ἐπεκτείνεται καὶ στὸν ἀθλητισμό, μὲ δυσμενεῖς πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις. Οἱ προοπτικὲς διαλόγου, ἀκόμη κι ὅταν ἀνακύπτει, δὲν εἶναι καθόλου αἰσιόδοξες∙ στὰ οἰκονομικὰ ἡ Κίνα διαθέτει ὅλα τὰ πλεονεκτήματα τῆς ὑπεροχῆς της.