Ἡ νευρικότης τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου τὸν τελευταῖο καιρὸ εἶναι ἔκδηλη, σὲ πολλὲς δημόσιες ἐμφανίσεις του∙ προχθὲς ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἀποκάλεσε «ἠλίθιο» δημοσιογράφο, ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἄρεσε ἡ ἐρώτησή του. Τὴν ἑπομένη ζήτησε συγνώμην, ἀλλὰ οἱ ἐντυπώσεις εἶχαν σχηματισθεῖ. Στὴν Οὐάσιγκτον ἀποδίδουν τὴν νευρικότητά του, στὴν ἀποτυχία ὅλων τῶν διεθνῶν του πρωτοβουλιῶν, ἀπ’ τὴν μελοδραματικὴ ἀποχώρηση τῶν ἀμερικανικῶν στρατευμάτων ἀπ’ τὴν Καμπούλ, μέχρι τὴν διαφαινόμενη εἰς βάρος του κατάληξη τῆς προσφάτου ἀντιρωσικῆς ἐκστρατείας καὶ τοῦ ἐγκλωβισμοῦ τῶν Εὐρωπαίων στὴν ἀτλαντικὴ ἐπικυριαρχία∙ οἱ ἐκτιμήσεις τῶν ἐγκύρων παρατηρητῶν ἀποδίδουν τὶς ἐξελίξεις αὐτὲς στὴν ἔλλειψη προετοιμασίας καὶ σοβαρᾶς ἀξιολογήσεως τῶν διεθνῶν συνθηκῶν. Ὁ μονοπολικὸς κόσμος τῆς ἀμερικανικῆς κοσμοκρατορίας ἔχει τελειώσει κι ἀναδύθηκε ὁ πολυπολικός, εἴτε ἀρέσσει εἴτε ὄχι στοὺς ἀγγλοσαξωνικοὺς λαούς.