Στὴν εὐρωπαϊκὴ στρατηγικὴ ἀσφαλείας ἐντάσσεται ἡ ἀμυντική μας πολιτική, ὑπογράμμισε ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, παρεμβαίνοντας στὴν Βουλή, στὴ συζήτηση τῆς προμηθείας τῶν Rafale, Belhara, τορπιλῶν, ἐνῶ ζήτησε τὴν ἐπίδειξη ἑνότητος καὶ ἑτοιμότητος, γιὰ τὴν ἀντιμετωπίση τῶν ἐξ Ἀνατολῶν ἀπειλῶν∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ψήφισε μόνο γιὰ τὶς φρεγάτες, ὑπογραμμίζοντας, ὅτι, «δὲν δίνει λευκὴ ἐπιταγή», ἐνῶ ὁ ἐξάδελφός του εἶχε ὑπογραμμίσει, ὅτι, «δὲν εἶναι αὐτοσκοπὸς» ἡ ἀμυνα, καὶ δὲν τὸν διέψευσε ὁ πρόεδρός του. Ἡ διαφορὰ πολιτικῆς παραμένει καθοριστική, καθὼς ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει ὡς ἄξονά του πλήρη ταύτισή του μὲ τὴν ἑνιαία καὶ αὐτόνομη εὐρωπαϊκὴ ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, ἀλλὰ ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, δὲν τὴν μνημονεύει κἄν, ἐξαντλούμενος σὲ ἀσκήσεις πολώσεως∙ ἁπτὲς ἀποδείξεις εἶναι, ἡ ἄρνηση ψηφίσεως τῆς ἑλληνογαλλικῆς ἀμυντικῆς συμμαχίας καὶ ἡ ταύτισή του μὲ τὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ στὸ Οὐκρανικό, ἐνῶ δὲν καταδίκασε τὴν τήρηση ἴσων ἀποστάσεων τοῦ ΝΑΤΟ.