Τὰ ἐσωτερικὰ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐκτυλίσσονται σὲ ἐκρηκτικὴ κατάσταση, μὲ τὴν ὑποχώρηση τῆς δημοτικότητος τοῦ Τζὸ Μπάιντεν καὶ ἀμφίβολη τὴν ἀνάκαμψή της μέχρι τὶς ἐπαναληπτικὲς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου∙ μάλιστα αὐτὴ συνοδεύεται κι ἀπ’ τὴν ἄνοδο ἐκείνης τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ποὺ διεκδικεῖ καθοριστικὸ ρόλο στὰ πολιτικὰ πράγματα καὶ πάλιν. Τὸ χειρότερο, κατὰ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές, εἶναι ἡ ἀνάδυση ἀκροδεξιῶν σχημάτων, μὲ ἀναγωγὴ στὸν μακαρθισμό, καὶ ἐκκίνησή τους τὶς μεσοδυτικὲς συνοικίες∙ μάλιστα ἐνίσχυσε τὶς ἀνησυχίες αὐτές, ἡ ἐμφάνιση ἀκροδεξιῶν στελεχῶν στὶς πρόσφατες διαδηλώσεις τῶν φορτηγατζήδων στὸν Καναδᾶ, μὲ καθοδηγητικὸ μάλιστα ρόλο. Ἡ ἀπουσία πειστικῆς πολιτικῆς προτάσεως, γιὰ μεταρρυθμίσεις καὶ ἀναδιάρθρωση τῆς ἀμερικανικῆς οἰκονομίας, καθὼς τὸ Κογκρέσσο δὲν ἐγκρίνει τὸ σχετικὸ πρόγραμμα τοῦ προέδρου, ὁπότε παραμένει ἡ ἀναχρονιστικὴ δομή της, θεωρεῖται κρίσιμος παράγων. Τὰ διεθνῆ καὶ τὸ Οὐκρανικὸ δὲν ἔχουν σοβαρὴ ἀπήχηση στὴν ἀμερικανικὴ κοινὴ γνώμη, τὰ θεωρεῖ πολὺ ἀπόμακρα.