Οἱ ἐσωτερικὲς δυσκολίες τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἶναι μᾶλλον τὸ δυσκολώτερο πρόβλημα τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ Οὐκρανικοῦ, πέραν τῆς διαφορετικῆς προσεγγίσεώς του μὲ τοὺς Εὐρωπαίους∙ ἡ καταιγιστικὴ ἀντιρωσικὴ προπαγάνδα τοῦ τελευταίου μηνὸς δὲν εἶχε ἀπήχηση στὸν ἀμερικανικὸ λαό, ὁ ὁποῖος βλέπει μᾶλλον τὴν ἀναγνώριση τῶν Ντόνετσκ καὶ Λουκάνσκ, ὡς ἀποτυχία τοῦ προέδρου του, παρὰ ὡς ἀπειλὴ στὰ συμφέροντά του, ὅπως αὐτὸς τὰ ἀντιλαμβάνεται. Ἄλλωστε, ἔχει προηγηθεῖ πρὸ ἑξαμήνου ἡ ταπεινωτικὴ φυγὴ ἀπ’ τὴν Καμποὺλ καὶ πολλοὶ διερωτῶνται, μήπως εἶναι κάτι τὸ ἴδιο∙ ἡ πτώση τῆς δημοτικότητός του εἶναι ὁ κύριος παράγων∙ ἡ προπαγάνδα, ὄχι μόνο δὲν προκάλεσε τὴν ἐθνικιστικὴ ἀνάταση τῶν Ἀμερικανῶν, παρὰ τὴν πρσπερνοῦν στὴν καθημερινότητά τους. Δεύτερος παράγων εἶναι οἱ προειδοποιήσεις τῶν πολυεθνικῶν καὶ διαστημικῶν ἑταιρειῶν, ὅτι ἡ Ρωσία ἔχει κατακτήσει τὴν ἐπάρκειά της στοὺς κρίσιμους κλάδους καὶ τὴν ἀμέριστη σύμπραξη τῆς Κίνας.