Ἡ μεγάλη δοκιμασία τῶν Εὐρωπαίων, κυρίως τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος, εἶναι ἡ ταύτισή τους μὲ τὴν Ἀμερική, ἀπόλυτη ἢ μερική, μετὰ τὶς ἐξελίξεις στὴν Οὐκρανία∙ στὴν διαδικασία της ἐθεωροῦντο, ὡς ὁ τελευταῖος τροχὸς τῆς ἁμάξης, μὲ ἄκρως περιφρονητικὴ τὴν στάση Ἀμερικανῶν καὶ ΝΑΤΟ ἀπέναντί τους. Μόνο, μὲ τὶς ἐπισκέψεις καὶ τηλεφωνικὲς συνομιλίες, Μακρὸν καὶ Σόλτζ, μὲ τὸν Ποῦτιν, ἀπέκτησαν δυνατότητες εὐρωπαϊκῆς παρεμβάσεως, ἔστω καὶ μερικῆς∙ ὁ Ρῶσος πρόεδρος τὴν ἀποδέχθηκε καὶ ἐνημέρωσε μόνο αὐτοὺς τοὺς δύο, γιὰ τὴν ἀναγνώριση τοῦ Ντόνμπας. Ἀπομένουν οἱ κυρώσεις∙ θὰ ταυτισθοῦν ἀπολύτως μὲ τὴν Οὐάσιγκτον; Τότε ἐπιστρέφουν στὸν μεταπολεμικὸ νατοϊκὸ ἐναγκαλισμό τους. Ἑπομένως μοναδικὴ διέξοδος θεωρεῖται, ἡ σαφέστατα διαφορετικὴ μορφὴ εὐρωπαϊκῶν κυρώσεων ἀπ’ τὶς ἀτλαντικές∙ θὰ τὸ πετύχουν; Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόκληση.