Οἱ ἐπιπτώσεις τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως στὴν οἰκονομία μας εἶναι τὸ κύριο μέλημα τῆς κυβερνήσεως, ὅπως καὶ στὴν εὐρωπαϊκή, κατὰ τὸ σημερινὸ Εὐρωσυμβούλιο∙ τὸ πρῶτο θύμα εἶναι ἡ ἐκτίναξη τῶν τιμῶν φυσικοῦ ἀερίου καὶ πετρελαίου, μὲ τὶς ἐπιδράσεις τους στὰ ἄλλα ἀγαθὰ καὶ στὸν πληθωρισμό, μὲ ἄγνωστη τὴν χρονική τους διάρκεια. Ὁ κόσμος ἀνησυχεῖ σοβαρὰ γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἀλλὰ παραμένει ἤρεμος καὶ δὲν δείχνει σημεῖα ἰδιαιτέρας ἀνησυχίας καὶ περισσότερο πανικοῦ∙ γνωρίζει, ὅτι τὸ φαινόμενο εἶναι διεθνὲς καὶ δὲν ἔχει ἄμεση εὐθύνη ἡ κυβέρνηση, ἂν καὶ τὰ ληφθέντα μέτρα, κάτι λένε, ἀλλὰ δὲν προσφέρουν οὐσιαστικὴ ἀνακούφιση. Θεωρεῖται βέβαιο, ὅτι ἡ Εὐρώπη θὰ προσφέρει νέα μέτρα προστασίας, πέραν ἐκείνων τῆς πανδημίας καὶ ἰδιαιτέρως, γιὰ τὶς χῶρες μὲ ὑψηλὸ χρέος, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ἡ πανδημία ὑποχωρεῖ καὶ ἄλλο, 16962, κρούσματα, Ἀττική, 6078, Θεσσαλονίκη, 1696, Ἡράκλειο, 892, θάνατοι, 53, διασωληνωμένοι, 459.