Οἱ ἐπιπτώσεις τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου στὶς ὑπόλοιπες διεθνεῖς διαφορὲς τῆς Εὐρώπης εἶναι τὸ ζητούμενο, γιὰ ἄλλους λαοὺς καὶ περισσότερο γιὰ τὸν ἑλληνικό∙ ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ εἶναι ἴδια ἀκριβῶς μὲ τὴν τουρκικὴ καὶ στὴν Κύπρο, ἂν καὶ τὰ τουρκικὰ στρατεύματα ἔφθαναν στὸ ἕνα δέκατο τοῦ κυπριακοῦ πληθυσμοῦ, ὅπως πολὺ ἁπαλώτερη τῶν νατοϊκῶν βομβαρδισμῶν τῆς Σερβίας. Οὐδεὶς Δυτικὸς ὅμως δὲν ἔκανε ἀναφορὰ στὰ γεγονότα αὐτά, ἀντιθέτως ὑπάρχουν πληροφορίες, ὅτι πολλοὶ ζητοῦν τὴν ἐνίσχυση τοῦ ρόλου τῆς Ἄγκυρας στὴν συμμαχία∙ ἦταν γνωστὸ αὐτό, καθὼς καὶ στὶς πρόσφατες τουρκικὲς προκλήσεις ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ΝΑΤΟ ἐλάμβανε τὴν θέση τῆς Ἄγκυρας. Ὁπωσδήποτε, ἐλπίζουμε, ὅτι δὲν ἰσχύει αὐτό, ἐπειδὴ ἡ Γαλλία, ὡς ἀντίβαρο, μᾶς στήριξε, μὲ τὴν διμερῆ ἀμυντικὴ συμμαχία.