Ὁ πόλεμος στὴν Οὐκρανία θεωρεῖται πλέον ἡ κρίσιμη καμπὴ τῶν ἀλλαγῶν τῆς ἐποχῆς μας καὶ τὸ τέλος τῆς μεταπολεμικῆς διεθνοῦς δυναμικῆς∙ οἱ Δυτικοὶ ἐμφανίζονται, γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ἑνωμένοι, μὲ τὰ γνωστὰ συνθήματα, ὑπὲρ τῆς δημοκρατίας καὶ ἀνεξαρτησίας τῶν λαῶν, τῆς διεθνοῦς νομιμότητος καὶ τῆς αὐστηροτάτης τιμωρίας, ὅσων τὶς παρεμβαίνουν. Ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν εἶναι ὁ κακός, ἴδιος μὲ τὸν Χίτλερ, ποὺ παραβιάζει τὰ πάντα, νομιμότητα καὶ ἀνθρώπινα δικαιώματα, χωρὶς κανέναν δισταγμό∙ κύριο ὅπλο τους ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή, μὲ τὴν πιστή ἀναμετάδοση τῶν πληροφοριῶν, ὅπως ἐκπέμπονται ἀπ’ τὸ ἐμφανέστατο καὶ αὐταπόδεικτο ἑνιαῖο κέντρο, χωρὶς προσπάθεια ἀποκαταστάσεως τῆς ἀλήθειας -ὅπως κατεγράφη αὐτὸ στὴν περίπτωση τῆς «ἡρωικῆς» αὐτοθυσίας τῶν δεκατριῶν ὑπεραπιστῶν τῆς νήσου Ζίμνιι, ποὺ διεψεύσθη πανηγυρικά-, ἀλλὰ δὲν ἀναμετεδόθη ἡ διάψευση. Ἕνα πρᾶγμα ἀποσιωπᾶται μεθοδικά, ἡ στάση τοῦ ὑπολοίπου κόσμου, Κίνας, Ἰνδιῶν καὶ ἄλλων χωρῶν, ἀσιατικῶν καὶ ἀφρικανικῶν, ὅπως καὶ ἡ ἐπιχειρηματολογία τους∙ τὸ Πεκῖνο ἐτάχθη πλήρως ἀλληλέγγυο μὲ τὴν Μόσχα, μὲ τὸ Νέο Δελχί, ἐπίσης σὲ χαμηλότερο τόνο, ὅπως καὶ οἱ ἄλλες χῶρες. Στὴν πράξη διαμορφώνεται τὸ μέτωπο, τῶν δυτικῶν, πρώην ἀποικιοκρατικῶν δυνάμεων, καὶ τῶν ἄλλων ἀνθισταμένων ἀπέναντί τους. Πάντως ἡ Κίνα δημοσίευσε πίνακα, ὅπου φαίνεται, ὅτι τὸ 85% τῶν πολέμων μεταπολεμικὰ προέρχονται ἀπὸ ἐπεμβάσεις τῶν Ἀμερικανῶν, μὲ συνεπακόλουθη ἧττα της…

Στὴν οἰκονομία οἱ ἀλλαγὲς εἶναι κατὰ πολὺ βαθύτερες∙ ἡ Δύση καὶ πολὺ περισσότερο ἡ Ἀμερικὴ δὲν εἶναι πλέον οἱ κυρίαρχοι τοῦ κόσμου, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ὅταν φταρνίζεται ἡ Σαγκάη, πιάνει τεταρταῖο πυρετὸ ἡ Γούωλ Στρήτ, ὅπως λένε οἱ κακὲς γλῶσσες. Στὴν Ρωσία θὰ ὑπάρξουν ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὶς κυρώσεις, σὲ βαθμὸ ἄγνωστὸ ὅμως, ἐπειδὴ ἔχει δημιουργήσει δύο γραμμὲς ἀμύνης, ἀφοῦ γνώριζε γιὰ τὶς ἀντιδράσεις τῶν Δυτικῶν∙ πρῶτον, τὴν ἀπόλυτη στήριξη τῆς Κίνας, γιὰ ὁμόλογα στὴν Σαγκάη καὶ γιὰ τὶς πιστωτικὲς συναλλαγές, μὲ τὴν ἀποδολλαριοποίησή τους, ὅπως καὶ τῶν ἐμπορικῶν, μὲ προέκταση σὲ ἐκεῖνες πολλῶν ἄλλων χωρῶν∙ δεύτερον, τὴν διαφοροποίηση τῆς οἰκονομίας της, πέραν τῆς ἐξαρτήσεώς της ἀπ’ τὰ ἐνεργειακὰ προϊόντα, μὲ πρόβλημα πλέον σὲ πολλὲς εὐρωπαϊκὲς βιομηχανίες, ὄχι μόνο γιὰ τὶς θυγατρικές τους στὴν χώρα, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν προμήθεια ἀνταλλακτικῶν στὶς μητρικές τους. Ἀλλά, τὸ ἰσχυρότερο ὅπλο τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν εἶναι ἡ ὁμοψυχία τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θεωροῦσε καὶ θεωρεῖ προσβολὴ στὴν ἱστορία του τὴν ἐμφάνιση τῶν Οὐκρανῶν ὡς ἄλλου λαοῦ καὶ τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας στὸ Κίεβο, ἀπ’ τοὺς Καθολικοὺς καὶ Οὐνίτες τῆς Δυτικῆς Οὐκρανίας, προαιωνίων ἐχθρῶν τους, ἀπ’ τὶς ἀπαρχὲς τοῦ ρωσικοῦ ἔθνους, ἀλλὰ καὶ συνεργατῶν τῶν Γερμανῶν στὴν Κατοχή…

Στὸ ἐσωτερικό μας οἱ ἐπιπτώσεις εἶναι ἀνάμικτες, καθὼς ὅλα τὰ κόμματα καταδίκασαν τὴν ρωσικὴ εἰσβολή, ἀλλὰ τὰ ἐπόμενα βήματα μετρᾶνε∙ ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς νεκροὺς ὁμογενεῖς στὴν Σαρτάνα ἦταν ὁμόθυμος ἡ καταδίκη, παρὰ τὶς ὅποιες ἐκπεφρασμένες ἐπιφυλάξεις. Ὁπωσδήποτε, ὑπάρχει δικαιολογία, ὅτι ἀδυνατοῦμε νὰ διαφοροποιηθοῦμε ἀπ’ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Δύση, ὅταν ἔχουμε ἐνώπιόν μας τὴν τουρκικὴ ἀπειλή, ἀλλὰ στὸν ἁπλὸ κόσμο δὲν γίνεται ἀποδεκτὴ ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα∙ σὲ μεγάλο βαθμὸ θυμίζει ἡ κατάσταση ἐκείνη τῶν βομβαρδισμῶν της Σερβίας ἀπ’ τὸ ΝΑΤΟ, πρὸ 23 ἐτῶν. Ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη εἶχε στηρίξει τοὺς βάρβαρους βομβαρδισμούς, μὲ τὶς δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, ἐκτὸς τῶν Ἑλλήνων, μὲ τὴν τότε κυβέρνηση ἐπαμφοτερίζουσα∙ σήμερα τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα. Εἴμαστε ὑποχρεωμένοι ἀναδεῖξαι στὸ ἐσωτερικὸ τὴν νέα διεθνῆ πραγματικότητα καὶ τὶς συνθῆκες της∙ ἡ διάσταση Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς συνδέεται ἀρρήκτως μὲ τὴν νέα διεθνῆ δυναμικὴ καὶ τὸν ἄξονα, Πεκίνου καὶ Μόσχας, ἰσχυρότερο παγκοσμίως καὶ ἀποδεκτὸ στὸν πολυπολικὸ κόσμο. Ὁ καθὲνας μετράει πλέον μὲ τὸν ἴσκιο του τὸ μεσημέρι κι ὄχι τὸ πρωὶ ἢ τὸ ἀπόγευμα∙ στοὺς κρίσιμους κλάδους τῆς οἰκονομίας, ψηφιακά, διάστημα, πιστωτικά, ἐμπόριο, ὁ σινορωσικὸς ἄξων εἶναι ἰσχυρότερος, ἐνῶ καὶ στρατιωτικὰ ὑπερέχει. Στὴν καθημερινότητα ἀκόμη περισσότερο, καθὼς ἀπέδειξε ὅτι ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς νέας ἐποχῆς, ἀρκετὰ ἄνετα.