Ἡ γαλλογερμανικὴ διάσκεψη κορυφῆς, μεταξὺ Ὄλαφ Σὸλτζ καὶ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, μὲ συμμετοχὴ καὶ τῆς Οὔρσουλας φὸν Ντερλάιεν, εἶναι ἡ πρώτη ζωντανὴ στὴν ἑβδομάδα τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως∙ κύριο θέμα εἶναι ἡ σύσταση εὐρωπαϊκοῦ στρατοῦ, μετὰ τὴν ἀπότομη αὔξηση τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν τῆς Γερμανίας, ὁπότε ἑπόμενο βῆμα εἶναι ἡ αὐτόνομη ἐξωτερικὴ πολιτική. Γνωρίζουν ἄριστα, Παρίσι καὶ Βερολίνο, ὅτι κέρδισαν τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, μὲ τὴν καταδίκη τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς στὴν Οὐκρανία καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῶν κυρώσεων, ἀλλὰ γνωρίζουν καλύτερα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξωθήσουν τὰ πράγματα στὰ ἄκρα καὶ χωρὶς ἐπιτροφή∙ ἡ ἀναζήτηση διπλωματικῆς διεξόδου εἶναι πρωτεῦον, ὅπως ἔγινε μὲ τὴν τηλεφωνικὴ συνομιλία Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Βλαδίμηρου Ποῦτιν, μὲ ἀμοιβαιότητα, ἐνῶ τὸ οὐσιαστικὸ εἶναι ὁ ἐποικοδομητικὸς διάλογος…