Τὰ συλλυπητήρια τοῦ Ἐμμανοελ Μακρόν, καὶ μάλιστα στὰ ἑλληνικά, γιὰ τοὺς δέκα Ἔλληνες νεκροὺς στὴν Σαρτάνα, εἶναι ἄμεσος ἀπόδειξη ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ ἀπόδειξη τῆς ἑνιαίας στάσεώς μας στὸ Οὐκρανικό∙ ἤδη, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει προβεῖ στὴν ἐπιλογή, ὄχι στὶς ἀναθεωρητικὲς κινήσεις στὴν διεθνῆ σκηνή, δηλαδή, ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος ὅλων τῶν κρατῶν, διαφορετικὰ ἀνοίγουν οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου. Στὰ πλαίσια αὐτά, ἀπέστειλε καὶ πολεμικὴ βοήθεια πρὸς τὸ Κίεβο, ὅπως ὅλες οἱ εὐρωπαϊκὲς χῶρες∙ ἀπομένει ἡ ἐξέλιξη τοῦ πολέμου, τοῦ θερμοῦ καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ, μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς προεκτάσεις του. Δὲν εἶναι σώφρων ἐπιλογὴ ἡ πόλωση, ἐπειδὴ ἔτσι κλείνει ὁ δρόμος τῆς διπλωματικῆς προσεγγίσεως…