Ἡ Εὐρώπη κάνει τὰ πρῶτα της βήματα τῆς αὐτονόμου ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς της πολιτικῆς, μὲ μερικὰ μᾶλλον ἐσπευσμένα καὶ χωρὶς σοβαρὴ μελέτη, ἀναφέρουν ἔγκυροι πολιτικοὶ κύκλοι∙ ἦταν μελετημένο βῆμα, ἡ αὐξηση τῶν γερμανικῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν καὶ ἀποστολὴ πολεμικοῦ ὑλικοῦ στὴν Οὐκρανία, ἀλλὰ στὸν οἰκονομικὸ πόλεμο, μᾶλλον ἡ Ἐπιτροπὴ προχώρησε πολὺ γρήγορα. Ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς Ρωσίας ἀπ’ τὶς εὐρωπαϊκὲς τράπεζες, ἐκτὸς ἀερίου, δὲν ἔχει μετρήσει δύο παράγοντες∙ πρῶτος, ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀγορᾶς, μὲ φυσικὸ ἀέριο καὶ τῶν βιομηχανιῶν της μὲ τὰ παραγόμενα στὴν Ρωσία ἀνταλλακτικά. Ἐὰν ἡ Μόσχα τὸ κλείσει, πῶς θὰ ζεσταθοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι; Δεύτερος, ἡ παρέμβαση τῆς Κίνας, μὲ τὴν ἀμοιβαία τους σύσταση τοῦ δικοῦ τους Swift καὶ τὴν προσφορὰ τῆς Σαγκάης, γιὰ ὁμόλογα. Ἔτσι, οἱ Εὐρωπαῖοι ἐμφανίζονται, ὄχι μόνο ἀπομονωμένοι ἀλλὰ καὶ ἀδιάβαστοι∙ τὰ οἰκονομικὰ μέτρα ἔχουν ἀποτέλεσμα, ὅταν δὲν ὑπάρχει διέξοδος…