Τὸ Οὐκρανικὸ ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια τὴν πραγματικὴ διάρθρωση τοῦ σημερινοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ ἀντιστάσεις στὴν ἀναγνώρισή του ἀπ’ τὶς ἀτλαντικὲς δυνάμεις∙ παγκοσμίως καὶ στὴν Εὐρώπη εἶναι ἐμφανέστατες οἱ δύο τάσεις: Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ Βρεταννία ἐπιμένουν στὴν αὐθυπόστατη καὶ κυρίαρχη παρουσία τῆς Δύσεως, ὡς κυριάρχου παγκοσμίου δυνάμεως, μὲ μοναδικὸ πόλο τὴν Οὐάσιγκτον καὶ χωρὶς οὔτε κἂν ἀναφορὰ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο∙ ἀντιθέτως, ἡ Εὐρώπη, σὲ μεγάλο βαθμό, ἀναγνωρίζει τὴν πολυπολικότητα τοῦ κόσμου κι ἀποδέχεται τὴν διαμεσολάβηση τρίτων, ὅπως τοῦ Ἰσραηλινοῦ πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνημέρωσε μόνο τοὺς Εὐρωπαίους, γιὰ τὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Ρῶσο πρόεδρο κι ὄχι τουλάχιστον ἀμέσως τὶς Ἀμερικὴ καὶ Ἀγγλία∙ ταυτοχρόνως διατηροῦν ἀνοικτοὺς τοὺς διαύλους ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Πεκῖνο, ἐνῶ ἀποφεύγουν τὴν ἐπιβολὴ κυρώσεων καὶ σὲ φυσικὸ ἀέριο καὶ πετρέλαιο, ἔτσι πρὸς τὸ παρόν. Ὁ πόλεμος θὰ τελειώσει, καὶ εὐχόμεθα γρήγορα, ἡ ἑπόμενη ἡμέρα εἶναι ἡ δύσκολη…