Τὸ ἔκτακτο τρέχον Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο ἀποκτᾶ ἱστορικὴ σημασία, καθὼς οἱ ἀποφάσεις του καθορίζουν τὴν πορεία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως, πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς∙ ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ἀποκάλυψε, ὄχι μόνο τὴν ὠμὴ παραβίαση τῶν διεθνῶν συνθηκῶν ἀπ’ τὴν Ρωσία, ὡς ἀφορμή του, ἀλλὰ καὶ τὴν μεθοδευμένη ἀτλαντικὴ διείσδυση στὴν Οὐκρανία, παραβιάζοντας τὴν νομιμότητα καὶ τὶς δυτικὲς δεσμεύσεις, ἀπέναντι στὴν Μόσχα, ὡς αἰτία του, καὶ μὲ κύριο κριτήριο τὴν ἐπανένταξη τῆς Εὐρώπης στὴν ἀπόλυτη μεταπολεμικὴ νατοϊκὴ ἐξάρτηση. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπάντησαν εὐθέως, μὲ τὴν μεγάλη αὔξηση τῶν γερμανικῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν καὶ τὶς παρεμβάσεις τοῦ Γαλλογερμανικοῦ ἄξονος, γιὰ τὴν διπλωματικὴ λύση τοῦ πολέμου∙ οἱ οἰκονομικὲς κυρώσεις εἶναι δεδομένες, ἀλλὰ περιορίσθηκαν κυρίως σὲ πρόσωπα καὶ δὲν κάλυψαν τὶς σχέσεις σὲ ἀναγκαῖα ἀγαθά, ὅπως τὸ πετρέλαιο καὶ τὸ φυσικὸ ἀέριο. Τὸ Βερολίνο ἀντέδρασε, ἐνῶ δὲν συμμετέχουν Εὐρωπαῖοι στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ Ἄγγλους ἐκπαιδευτὲς τῶν Ταγμάτων Ἀζόφ…