Οἱ ἐπιπτώσεις στὸ ἐσωτερικὸ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου εἶναι χαρακτηριστικές∙ τὴν ρωσικὴ εἰσβολὴ καταδίκασαν εὐθέως καὶ διαρρήδην ἡ κυβέρνηση καὶ τὸ ΚΙΝΑΛ, ἀλλὰ σὲ χαμηλότερο τόνο ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ τώρα προβλέπει καὶ ἐκλογὲς σύντομα∙ ὁπωσδήποτε, ἡ ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη καταδικάζει μὲν τὴν εἰσβολή, ἀλλὰ δὲν ἀποδέχεται καὶ τὴν καταιγιστικὴ ἀντιρωσικὴ προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς, στὰ πλαίσια τῆς δουλικῆς της ὑποταγῆς στὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ στὴν ἀποφυγὴ συμμετοχῆς τῶν Ἑλλήνων στὶς ἀντιπολεμικὲς διαδηλώσεις -ἂν καὶ οὔτε στὶς εὐρωπαϊκὲς πόλεις σημειώνεται μεγάλη συμμετοχή, ἀλλὰ μεγαλύτερη ἀπ’ τὴν ἑλληνική-, οὐσιαστικῆς συμπαραστάσεως ὅμως στοὺς Οὐκρανοὺς πρόσφυγες∙ δὲν εἶναι τυχαῖο αὐτὸ κι οὔτε χάσαμε ὡς λαὸς τὶς ἀγωνιστικές μας παραδόσεις. Ἀντιθέτως άποτελεῖ ὥριμη στάση τοῦ ἁπλοῦ κόσμου στὶς ἄνωθεν μεθοδεύσεις ξένων κύκλων.