Ἡ πορεία τῶν διαμεσολαβητικῶν προσπαθειῶν γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ δείχνει, ὅτι οἱ Ἀγγλοσάξωνες διαδραματίζουν ρόλο ἁπλοῦ παρατηρητοῦ, ἐὰν ἐπιτύχουν οἱ παρεμβάσεις Εὐρώπης, Ἰσραήλ, Κίνας, Τουρκίας καὶ Κατάρ∙ ἡ δυσπιστία μέχρις ἀνοικτῆς ὑπονομεύσεως τῶν Νατοϊκῶν στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτοβουλίες ἀποτελοῦν τὴν κύρια αἰτία τῶν καθυστερήσεων τῶν ρωσοουκρανικῶν συνομιλιῶν καὶ τῆς παρατάσεως τοῦ πολέμου. Ἀλλά, ἡ ἀντοχὴ τῶν ἐμπολέμων εἶναι δεδομένη καὶ εὐδιάκριτη, μὲ τὶς διεθνεῖς προεκτάσεις συμπληρωματικὲς καὶ μᾶλλον καθοριστικές∙ ἡ θεώρηση τῆς συγκρούσεως στὴν Οὐκρανία, ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς δυτικῆς παγκοσμίου κυριαρχίας δὲν εὐνοεῖ στὴν κατανόηση τῆς πραγματικῆς καταστάσεως καὶ πολὺ περισσότερο ἡ καταιγιστικὴ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς. Προβλέπουν διάφορα ποὺ ἀναπαράγονται ἀπ’ τὴν ὑπόδουλη ἐπιχώριά μας, ἀλλὰ ἂς θυμηθοῦμε τὸ τί ἔλεγαν οἱ ἴδιοι Δυτικοὶ σοφοί, γιὰ τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο, τὰ χημικὰ τοῦ Σαντάμ, τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας, τὴν διάλυση τοῦ εὐρώ, τὰ μνημόνια, τὴν χρεωκοπία μας…