Ὁ τεχνολογικὸς πόλεμος, Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, εἶναι ὁ πραγματικὸς πόλεμος, ἔστω κι ἂν ἐπισκιάζεται ἀπ’ τὴν καταιγιστικὴ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα τῆς μονομεροῦς προβολῆς τοῦ θερμοῦ πολέμου· στὴν ψηφιοποίηση τῶν χωρῶν τους, οἱ Ἀμερικανοὶ ὑστεροῦν ἔναντι τῶν Κινέζων καὶ Ἰνδῶν καὶ τοὺς Εὐρωπαίους εὑρισκομένους στὸ ἐνδιάμεσο, μὲ τοὺς μικρούς, Ἰρλανδούς, Ἕλληνες, Ἐσθονοὺς στὴν πρώτη γραμμή. Στὶς ψηφιακὲς καὶ ἐπικοινωνιακὲς ἑταιρεῖες οἱ Ἀσιάτες εἶναι ἀσυναγώνιστοι, ἀλλὰ παρεμβαίνουν τώρα καὶ στὶς τραπεζικές· Πεκῖνο καὶ Μόσχα ἐπεξεργάζονται ἀμοιβαία κυκλοφορία στὸ ἐσωτερικό τους, τῶν πιστωτικῶν καρτῶν τους, μέσα κι ἀπ’ τὰ Ταμεῖα Συναλλαγῶν τους, μὲ τὸν ἀποκλεισμὸ τοῦ δολλαρίου, ἐνῶ ἔχουν ἐκδηλώσει ἐνδιαφέρον καὶ οἱ Ἰνδίες, γιὰ ἄμεση συμμετοχή τους. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν δυτικῶν τραπεζικῶν καρτῶν ἀπ’ τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ κόσμου· ἡ ἐφαρμογὴ τῶν συστημάτων τους δὲν ἀπαιτεῖ χρόνο, παρὰ τὴν ἀναγκαία τεχνολογικὴ προεργασία, γιὰ τὴν ὁποία εἶναι ἕτοιμοι.