Τὸ δυσκολώτερο πρόβλημα τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀναμφιβόλως ὁ ἔλεγχος τῶν ἀνατιμήσεων, μετὰ τὶς ἐπιπτώσεις τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου· στὸ πετρέλαιο καὶ στὸ φυσικὸ ἀέριο ἐλάχιστα μπορεῖ νὰ κάνει, ὅταν μάλιστα δὲν ἔχει ἐγκριθεῖ ἡ ἑνιαία εὐρωπαϊκὴ πολιτική. Ἀπομένουν, ὁ αὐστηρότατος ἔλεγχος τῆς κερδοσκοπίας καὶ ἡ πριμοδότηση τῶν χαμηλῶν εἰσοδημάτων στὴν κατανάλωη, καυσίμων, ρεύματος καὶ φυσικοῦ ἀερίου ἀπὸ ἐθνικοὺς πόρους· φυσικά, τὰ περιθώρια εἶναι ἐλάχιστα, ἐπειδὴ τὰ δημοσιονομικά μας εἶναι ἤδη βεβαρημένα ἀπ’ τὰ δεκαετῆ μνημόνια καὶ τὴν πανδημία. Μᾶλλον, θὰ ὑποστοῦμε τὸ βάρος τῶν συνεπειῶν τοῦ πολέμου, μὲ πολλοὺς ἀπὸ ἐμᾶς ἀναθεωρεῖν τὰ οἰκονομικά τους σχέδια καὶ προστρέχειν σὲ γνωστὲς λύσεις περικοπῶν τῶν δαπανῶν καὶ τῶν περιττῶν ἐκδηλώσεων…