Ἡ μοῖρα τῶν τελευταίων ἑστιῶν ἀμύνης τῆς Μαριουπόλεως κρίνεται αὐτὲς τὶς μέρες, καθὼς ὁ ρωσικὸς στρατὸς ζήτησε τὴν παράδοσή τους, ἐνῶ καὶ ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος τοὺς ἄφησε στὴν ἐλεύθερη ἐπιλογή τους· τὸ κύριο πρόιβλημα δὲν εἶναι ἡ ἄμυνά τους, λένε ρωσικὲς πηγές, ἀλλὰ ἡ ἀπελευθέρωση τῶν ἀμάχων ποὺ τοὺς χρησιμοποιοῦν ὡς ἀνθρώπινη ἀσπίδα. Πάντως, στὸν Νότο οἱ ἐπαρχίες Ντόνετς καὶ Λουχὰνσκ ἔχουν καταληφθεῖ ἀπ’ τοὺς Ρωσόφωνους, ἐνῶ δὲν εἶναι βέβαιο, ὅτι οἱ ρωσικὲς δυνάμεις ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν κατάληψη τῆς Ὀδησσοῦ, παρὰ ἀντιθέτως στρέφουν τὴν προσοχή τους στὸν ἀπόλυτο ἔλεγχο τοῦ ἄξονος πρὸς τὸ Χάρκοβο καὶ τὴν κατάληψή του· ἀποτελεῖ, ἄλλωστε, τὴν δεύτερη πόλη τῆς Οὐκρανίας καὶ σὲ ἀπόσταση ὀλίγων χιλιομέτρων ἀπ’ τὰ σύνορα. Οἱ καθυστερήσεις στὸ μέτωπο αὐτό, ὀφείλονται μᾶλλον σὲ πολιτικούς, παρὰ σὲ στρατιωτικούς, λόγους, ἐξ αἰτίας τῆς κατακρατήσεως τῶν ἀμάχων στὴν πρώτη γραμμὴ τῶν συγκρούσεων.