Τὰ ὅρια τῆς οἰκονομικῆς δυναμικῆς μας κρίνονται στὸν πληθωρισμὸ καὶ στὴν ἐνεργειακὴ κρίση· ἡ Ἑλλὰς δὲν διαθέτει βαρειὰ βιομηχανία ἡ ὁποία καὶ πληρώνει τὸ ὑψηλότερο κόστος τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἐκτὸς τῆς ΔΕΗ καὶ μερικῶν ἐλαφροτέρων, ἐνῶ τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἐπιχειρήσεών της ἀνήκουν στὶς ὑπηρεσίες ἢ μεταπρατικὲς βιομηχανίες, μὲ εὔκολη τὴν ἀναδιοργάνωσή τους, μὲ τὴν ψηφιοποίησή τους. Αὐτὴ ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς χειροτέρας κρίσεως μεταπολεμικὰ τουλάχιστον στὴν Εὐρώπη· τὰ ἅλματα στὴν ψηφιοποίηση τὴν τελευταία τριετία τὸ ἀπέδειξαν, ὁπότε καὶ προβλέπονται μεγαλύτερα ὀφέλη, μὲ τὴν ἐπέκτασή τους. Ἄλλωστε, καὶ ἡ εἰσροὴ ψηφιακῶν κεφαλαίων, ὄχι μόνο δὲν ἔχει ἀνακοπεῖ, ἀλλὰ καὶ ἔχει αὐξηθεῖ σημαντικὰ τὸν τελευταῖο καιρό· ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος καὶ οἱ κυρώσεις κατέστησαν ἐμφανέστατη τὴν σημασία τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας στὴν ἐποχή μας. Εἴμαστε ἄλλοι ἄνθρωποι καὶ δὲν ἔχουμε οὐδεμία σχέση μὲ τὸν παραδοσιακὸ βιομηχανικό.